Anthony Caram stelt dat wijs beleid Suriname kan halen uit zijn benarde situatie. (Foto: Raoul Lith)
De benarde budgettaire en monetaire situatie waarin Suriname verzeild is geraakt, is niet uitzichtloos. Suriname beschikt over een schat aan natuurlijke hulpbronnen. Bij wijs beleid zullen deze hulpbronnen voldoende vruchten afwerpen voor de samenleving.

Econoom Anthony Caram schetst een hoopvolle toekomst voor het land. Hij zegt dat al tegen het einde van dit jaar, wij kunnen profiteren van het in volle productie komen van de olieraffinaderij en van de Merian goudmijn. Hij doet bij die uitspraak ook de waarschuwing dat wij de aan de Staat toevallende netto-opbrengsten van deze projecten niet in de consumptieve sfeer moeten aanwenden. “We moeten ze benutten voor de zo noodzakelijke herstructurering van het overheidsapparaat, alsook voor de verbreding, verdieping en vernieuwing van de productiestructuur.”

In zijn inleiding op de conferentie van de AVVS De Moederbond wijst Caram erop dat wij het vooral moeten zoeken in intensivering van de duurzame exploitatie van onze natuurlijke hulpbronnen. “Hier ligt onze comparatieve kracht. Deze algemene gedachte moeten wij aanwenden.” Door het ontwerpen van sector- en bedrijfsplannen, moeten wij concreet vaststellen welke projecten rendabel kunnen worden geëxploiteerd, ontvouwt hij het plaatje. “Via kwantitatieve analyses zullen wij nader moeten vaststellen welke sectoren en bedrijven levensvatbaar zijn. Wij hebben hierover al veel kennis in huis. Het gaat er echter om deze kennis te actualiseren en te gieten in een handzaam ontwikkelingsplan.”

Caram stelt dat Suriname op dit terrein gespecialiseerde organisaties zoals de Wereldbank en het United Nations Industrial Development Organization kan vragen hem te helpen bij de planning exercities. “Als wij ons samen inspannen met een wijze strategie als kompas, zullen wij in staat zijn onze welvaart op een alleszins aanvaardbaar niveau te brengen.” De achterliggende oorzaken van de uitdagingen waarmee het land wordt geconfronteerd, zijn volgens hem niet primair het gevolg van een gebrek aan kennis en ervaring over economische verschijnselen en de werking van monetaire mechanismen. “Zij zijn veeleer het gevolg van een doelbewuste keuze voor een populistisch geaard beleid.”