Nederland is zaterdagavond getrakteerd op het Suriname Popular Song Festival (Suripop). Na 29 jaar was het Zaantheater in Zaandam het decor van de eerste van een reeks van 5 Suripop all star edition.
Het was ‘Max’ (a bin bun) vertelde een vrouw via haar mobiele telefoon aan een ander die nieuwsgierig was naar het concert. In het publiek waren jonge mensen die affiniteit met Suriname hebben en kennis wilden maken met de Surinaamse muziek met inhoud. Ook veel niet-Surinamers waren aanwezig. Die waren meegenomen door hun Surinaamse partners of kennissen.

Powl Ameerali, Silvy Singoredjo, Patricia van Dal, Rein Carrot, Brian Muntslag, Rudolf Heidanus, Maroef Amatstam, Aida Amatstam en Sherwin Muringen presenteerden hun populairste nummers en nummer 1 hits. Grote afwezige was Ngina Davids.

Het publiek was het er unaniem over eens: Powl Ameraali heeft met zijn optredens weer een sterk staaltje artiestenwerk laten zien. 'Heer en meester' was hij. En: Bijna als vanouds werd ‘If A Kan’ een meezingfestijn van de bovenste plank,
net als zijn ‘Mek we dansi’. Ook Patricia van Dal, een ontdekking van de SRS talentenjacht, maakte veel contact met het publiek. Zo haalde zij tijdens het zingen van 'Baka twafoe Jari' haar vriendje van 12 jaar geleden uit de zaal.
Sherwin Muringen, de vertolker van de winnende compositie 2010, voelde zich oppermachtig en heeft het zichtbaar naar zijn zin gehad. Het gejuich bleef onophoudelijk aanhouden na zijn optredens.

De artiesten werden bijgestaan door het fantastische muziek assamble onder leiding van Ernesto van Dal en een schare backings vocals.
Al voor het concert zat de sfeer er reeds goed in. De traditionele Surinaamse lekkernijen zoals viadu, kar pappa, kokoskoek etc. waren er te verkrijgen. Ondanks het koude weer kon men zich evengoed laten verkoelen door een schaafijsje.

Henk van Vliet, de grootste en de beste conferencier van Suriname, praatte het programma aan elkaar. Henk heeft niet veel meer nodig dan zijn stem en zijn ongebreidelde publiek doet de rest. En dat heeft hij ook weer laten zien. Een man die de hoogste onderscheiding verdient!

Voor de mensen helemaal uitgezongen naar huis mochten, kwam de grootste verrassing van de avond, het zingen van het lied ‘We Na wan’ in de versie van We are the World. In één woord prachtig; de aanwezigen hielden elkaars handen vast en zongen mee. Het was een feestje zoals alleen Surinamers het kunnen bouwen.

Gil Belfor