Het is jammer om het zo te stellen, maar helaas bevat de jaarrede van de president onwaarheden over enkele zeer belangrijke zaken waardoor de beloften ongeloofwaardiger worden en het gepresenteerd beleid een sprookje. Als eerste wat opvalt is, dat de US$-koers is gestabiliseerd op SRD 7,52 sinds 2018.

Maar al enige tijd zijn nergens dollars te verkrijgen tegen die koers ondanks de invoer van de zogenaamde FED-dollars. Ronduit ongeloofwaardig is dat de president een tekort van slechts SRD 1.3 miljard presenteert en daarbij direct zegt dat de uitgaven over 2020 gefinancierd zullen worden door leningen van bijna 6 miljard SRD. Hoe kan dat? Het tekort zou minimaal het bedrag aan de leningen moeten zijn plus dus het gepresenteerd tekort, dat ook geleend zal moeten worden om het te dekken. Samen is dat tekort ongeveer 25% van onze BBP. Een absurd hoog begrotingstekort. Hiermee kan de regering haar op verkiezingspropaganda gerichte beloften niet waar maken. En al had de regering dat geld, dan nog zal de regering haar beloften niet kunnen uitvoeren, omdat de overheid gewoonweg die uitvoeringscapaciteit daartoe niet heeft.

We kunnen nu na 10 begrotingen van Bouterse’s regeringen wel ervan uitgaan dat de mensen in de regering onderhand wel weten hoe begrotingen moeten worden opgesteld en welk doel die hebben. Je vraagt je af waar men dan mee bezig is als we doorgaan om dit soort jaarredes en foute begrotingen te presenteren. Het toont aan dat het niet de bedoeling van de regering is om de beloftes uit te voeren. Want dan had de regering wel betere begrotingen ingediend. Het doel is kennelijk valse hoop te doen opwekken vlak voor de verkiezingen, zo van, we gaan hard werken om deze vele mooie zaken te realiseren. Maar wie willen we voor de gek houden als het volk ziet en begrijpt dat slechts een heel klein deel van de beloofde beleidszaken tot nu toe worden gerealiseerd.

Met deze werkwijze van opgeblazen foute begrotingen wordt de Surinaamse economie en samenleving erg veel schade berokkend. Omdat wij niet kunnen weten wat wel en wat niet uitgevoerd zal worden. Het volk verliest vertrouwen in het beleid van de overheid en de Surinaamse politici. En dit heeft sociale consequenties die we in het verleden hebben gezien en nu weer voelen doordat veel mensen waaronder veel goed opgeleide jongeren het land proberen te verlaten. Zowel de korte als de lange termijn economische ontwikkelingen worden hiermee onvoorspelbaar. Zo langzamerhand moeten de regeringen en ook de burgers heel goed gaan beseffen dat een goede realistische begroting en ook de uitvoering daarvan één van de belangrijkste voorwaarde zijn om ons land tot ontwikkeling te brengen. Alle Surinamers en alle door hen ondernomen goede activiteiten zijn daarmee gebaat.

En dan hebben we het nog niet gehad over de onsamenhangende beloftes van de president. Ze klinken voor het niet luisterend oor mooi en daarmee is alles gezegd. Hoe hangen bijvoorbeeld de aangekondigde onderwijshervormingen samen met de stimulering van de agrarische en toerisme sector? Want zonder goed doelgericht opgeleide mensen zal je de productie niet kunnen aanpakken. Hoe hangen de infrastructurele werken samen met de herinrichting van ons land ook in het kader van klimaatveranderingen? Hoe hangen de decentralisatie van het SZF en het versterken van veel gratis ziektekosten (BaZo) kaarten voor NDP-propaganda met de financiering van de gezondheidssector? Hoe staat het met de toepassing van de Wet op de Nationale Basiszorgverzekering in relatie tot het opzetten van de ziekenhuizen her en der in het land zonder enig beleid en visie op lange termijn; hoe de zorg blijvend toegankelijk en bereikbaar moet worden gehouden voor het volk? Hoe staat het met de uitvoering van al die mooie wetten als de regering met een slecht beleid de door haar zelf aangenomen wetten uit de vorige regeerperiode aan het ondergraven is zoals de wet op de Nationale Basiszorgverzekering en de Anti-Corruptie Wet?

Het is overduidelijk dat de regering op weg naar de verkiezingen de indruk wil wekken dat zij “erg druk” bezig is met “dingen doen voor het volk”. Met de onsamenhangende zaken en de loze beloften zoals door de president gepresenteerd zal ons land weinig vooruitgaan en blijven waar we al decennia zijn.

Er zal te weinig werkgelegenheid geschapen worden voor jongeren en vrouwen ook niet voor afgestudeerden, het gebrek aan huisvesting zal niet opgeheven worden, de lange files door slecht op elkaar aansluitend infrastructuur zullen nog erger worden en de ruimtelijke wanorde zal voortbestaan. Ook zullen er geen duurzame voorzieningen in de gezondheidssector worden gebracht en de neergang van de agrarische productie zal voortduren. Weinig investeringen in de productieve sectoren zullen worden gepleegd, uitverkoop aan buitenlandse bedrijven en partijloyalisten zullen voortduren en de nodige ondersteuning voor nationale ondernemers ontbreken.

Een ding weten we zeker, als de jaarrede van deze regering bewaarheid wordt, zullen we blijven aanmodderen en onder armoedige omstandigheden blijven leven zoals we dat al decennia lang doen. Met meer voedselpakketten door Bouterse verdeeld dan ooit batjaw door Pengel is verdeeld in de jaren zestig, moeten we begrijpen dat er helaas niet veel is veranderd.

Henk Ramnandanlal,
Ondervoorzitter PALU en ex-Assembleelid