Geachte redactie, met onderstaande bijdrage wens ik met uw goedvinden in te gaan op enkele issues in het ingezonden stuk van dhr I.Naipal onder de kop 'Stemmen kopen met voedselpakketten'. Kort samengevat ademt uw ingezonden stuk een diepe minachting voor een bepaald deel van onze multi-etnische samenleving en tevens een miskenning van de sociale nood waarin deze en andere medeburgers verkeren. Uw verwijten en verdachtmakingen in casu richting president Bouterse zijn op zijn zachtst gezegd hypocriet, immoreel en volstrekt misplaatst.

Historisch bezien zijn de marrons en inheemsen juist door de oude politiek, waarbij de partij waarmee u deel van uitmaakt, decennialang als stemvee is gebruikt. Als u oud genoeg bent dan weet u evengoed als ik dat deze landgenoten in de verkiezingsperiode werden voorzien van allerhande zaken waaronder buitenboordmotoren en zinkplaten in ruil voor stemmen. Na de verkiezingen werden zij steevast aan hun lot overgelaten.

Het is een historisch gegeven, dat de structurele en duurzame aanpak van de maatschappelijke verheffing van deze groep in de jaren 80 van de vorige eeuw met Bouterse is begonnen. De alfabetisering kreeg gestalte met Alpha ’84 en het resultaat, om kort te zijn, is dat veel Marron en Inheemse landgenoten als nooit tevoren in vooruitgeschoven maatschappelijke en politieke posities hun bijdrage leveren in het ontwikkelingstraject van onze Republiek.

Als basisvoorwaarde om duurzame ontwikkeling, welvaart en welzijn te brengen in het binnenland is vanaf 2010 de verdere ontsluiting van gebieden versneld ter hand genomen, terwijl er ook  veel geïnvesteerd is in de droge infrastructuur alsook in belangrijke mate in de digitale infrastructuur. Vanaf dien is er ook een totale upgrading gaande in de onderwijs-, gezondheids- en toerisme sector, terwijl het particuliere ondernemerschap vanuit de centrale overheid effectief en agressief wordt gepromoot en gestimuleerd. De meeste mensen hebben nu veilig drinkwater en elektrische energie voorhanden om in hun dagelijkse behoeften te kunnen voorzien en zodoende zichzelf ontplooien. 

De resultaten van deze immense en kostbare inspanningen zijn reeds tastbaar, maar we zijn er nog lang niet. Vooral de kansarmen en sociaal zwakkeren hebben nog wat ondersteuning nodig op het ingezette ontwikkelingstraject, totdat ook zij zichzelf kunnen bedruipen. In dat kader moet u de voedselpakket-activiteiten plaatsen. Had de oude politiek destijds de miljarden inkomsten uit de ontwikkelingshulp, de inkomsten uit de operaties van Billiton en Suralco, de inkomsten uit de goud en rijstsector op een doelmatige, rechtmatige en efficiënte wijze aan de samenleving besteed, dan zou de ontwikkeling van, en de economische activiteiten in het binnenland toen al op een hoog niveau hebben gestaan en zou de behoefte er bij de mensen niet zijn om met voedselpakketten ondersteund te worden. Ook had de oude politiek met deze inkomsten voldoende sociale woningen kunnen neerzetten waardoor uw hypocriete en gemene  verwijt op dit stuk naar Bouterse toe achterwege had kunnen blijven. Dit noemt men relativeren.

U maakt ook een opmerking over het verstrekken van pakketten door Ashwin Adhin en Amzad Abdoel aan mandirs en moskeeën. Waarom kan het niet andersom? Waarom blijft u ronddolen in het labyrint van etnische en religieuze hokjes? Hebt u nog niet door dat ons land een unieke plek is op de aardbol waar etnische en religieuze groepen met wederzijds respect en hoge tolerantie broederlijk met elkaar omgaan? Het Staatshoofd heeft ons juist gevraagd om ons te ontworstelen aan deze polariserende hebies die eensgezindheid en ontwikkeling in de weg staan en om universeel en out of de box te denken. Only than together we can do the job.

Over het creëren van arbeidsplaatsen het volgende. Het is inderdaad niet te voorkomen dat door overmachtsituaties incidenteel arbeidsplaatsen verloren gaan maar die staan niet in verhouding tot het aantal arbeidsplaatsen dat in dezelfde periode wordt gecreëerd voornamelijk door het stimuleren van het ondernemerschap en het diversificeren van de economie. Dit staat echter in schril contrast met de tijd toen door besluiteloosheid en mismanagement van de oude politiek honderden arbeidsplaatsen verloren gingen door veelal moedwillig sluiten van bedrijven met hoge groeipotentie waaronder suikeronderneming Mariënburg, Stichting Machinale Landbouw te Wageningen, Surland, Para Industries, de terugtrekking van Billiton met als gevolg de inkrimping bij Suralco etc,etc. De oude politiek had de potentie niet om nieuwe arbeidsplaatsen te creëren in de productiesector, alleen bij Lantie. Dit noemt men relativeren.

Ten slotte het volgende. Uw partij verkeerde in het bijzonder eind jaren 70 van de vorige eeuw in een hachelijke situatie. Een substantieel deel van de achterban had zich aangesloten bij een etnisch rivaliserende politieke partij en een ander deel hield het voor gezien en pakte het vliegtuig richting Noordzee. De spanningen, waaronder ook etnische, liepen op door kwetsende, dreigende, intimiderende en provocerende taal van toenmalige machthebbers en de zicht op verkiezingswinst voor uw partij bij de geplande verkiezingen van maart 1980 was niet al te rooskleurig. Toen kwam het verlossende salvo op 25 februari 1980, waardoor een periode van herstel  binnen de gelederen van uw partij werd ingeluid. U schopt dus ironisch genoeg juist tegen de  schenen van de persoon die uw partij van verdere verpaupering heeft gevrijwaard en die ervoor heeft gezorgd dat mandirs en masjids niet tot danszalen zijn omgebouwd, zoals destijds was gedreigd. Dit noemt men relativeren.

Theo Vishnudatt