SV Broki kampioen van de Suriname Major League, maar hoe eerlijk is het systeem?

Voetbal brengt vrede, saamhorigheid, ontspanning en strijdlust met zich mee. Maar voetbal brengt ook verdriet, ongeloof en ontevredenheid wanneer zaken niet eerlijk of logisch aanvoelen. Als land dat zijn voetbalniveau wil verhogen, zijn goed leiderschap, deskundigheid, visie en passie noodzakelijk.

Suriname behoorde ooit tot de sterkste voetballanden van het Caribisch gebied en genoot ook daarbuiten respect. Denk maar aan de gloriedagen van clubs als SV Robinhood en SV Transvaal, die Suriname internationaal op de kaart hebben gezet. Onze clubs waren toen een factor van betekenis en ons voetbal straalde kwaliteit en trots uit.

Na jaren van achteruitgang werd in 2024 de Suriname Major League geïntroduceerd met als doel het Surinaamse voetbal naar een hoger niveau te tillen. Dat initiatief verdient waardering, want iedereen die het Surinaamse voetbal liefheeft, wil vooruitgang zien. Maar anno 2026 moeten wij eerlijk durven evalueren: is ons voetbal daadwerkelijk beter geworden?

Wat mij betreft is het antwoord: nee.

Voetbalontwikkeling wordt niet alleen bepaald door één spannende wedstrijd of een spectaculaire finale. Een competitie moet vooral recht doen aan consistentie, inzet en prestaties over het hele seizoen. Het huidige systeem werkt juist frustrerend voor verenigingen die maandenlang hard werken, discipline tonen en week na week resultaten behalen.

Dat het huidige systeem oneerlijk aanvoelt, kwam zondagavond 24 mei duidelijk tot uiting. SV Robinhood, een ploeg die drie rondes ongeslagen bleef en gedurende het seizoen dominant voetbal speelde, moest het kampioenschap in één wedstrijd aan zich voorbij laten gaan. En dat nota bene tegen een ploeg die het eerder drie keer overtuigend had verslagen.



Willen wij werkelijk het Surinaamse voetbal naar een hoger niveau tillen, dan moeten wij serieus nadenken over het competitiesysteem. Het huidige model moet overboord worden gegooid. Suriname moet overstappen naar een competitie van twee of drie volledige rondes, waarbij de ploeg met de meeste punten aan het einde van het seizoen kampioen wordt.

Dat is hoe het vrijwel overal ter wereld gebeurt. Waarom? Omdat een lange competitie de ware krachtsverhoudingen laat zien. De beste ploeg over een volledig seizoen verdient de titel, niet de ploeg die toevallig een topwedstrijd speelt op het juiste moment.

In Suriname lijkt echter alles mogelijk. Het lijkt soms alsof spektakel belangrijker is dan ontwikkeling. Misschien levert dit systeem commerciële winst op voor de SML, maar echte vooruitgang van het Surinaamse voetbal zie ik niet. Ontwikkeling vraagt om stabiliteit, eerlijkheid en een systeem dat kwaliteit beloont.

Als wij werkelijk willen dat Suriname opnieuw een voetbalmacht wordt in het Caribisch gebied, moeten wij keuzes maken die in het belang zijn van het voetbal en niet alleen van de show. Alleen dan kunnen wij bouwen aan een competitie die spelers, clubs en supporters opnieuw trots maakt.

Dat betekent niet dat ik SV Broki het kampioenschap niet gun. Wanneer het systeem je die mogelijkheid biedt, maak je daar vanzelfsprekend gebruik van.

Maar voor de ontwikkeling van het Surinaamse voetbal is dit systeem funest. Mijn kritiek moet daarom niet persoonlijk worden opgevat, maar juist worden gezien als een oproep tot een brede maatschappelijke discussie over de verdere ontwikkeling van ons voetbal. Want op deze manier kunnen wij niet verder bouwen aan een sterke en eerlijke voetbalcompetitie in Suriname.