Corruptie is duizenden jaren geleden ontstaan en heeft blijkbaar haar huidige vorm bereikt, door de mens in zijn ontwikkeling te volgen. Wat betreft het fenomeen corruptie in Suriname, kan zeker worden gesteld dat deze halverwege 2020 een vaart heeft genomen en vandaag de dag één van de grootste bedreigingen van de samenleving is geworden. Nagenoeg dagelijks maken kranten en/of andere media uitgebreid melding van één of ander corruptieschandaal, in de overheidssfeer, die merendeels zijn te herleiden tot vriendjespolitiek, patronage, nepotisme etcetera en zich overwegend manifesteert in misstanden als (ambtelijk) machtsmisbruik, persoonlijk gewin, vriendjespolitiek, omkoping, smeergelden,  verduistering,  fraude en belangenverstrengeling; omkoping is overigens de meest voorkomende vorm van corruptie.

Inmiddels heeft corruptie zich als een hardnekkig structureel probleem, in Suriname, ontwikkeld, gezien de steeds meer naar buitenkomende, het daglicht schuwende zaken, betreffende onder meer verduistering van overheidsmiddelen en onrechtmatige gronduitgifte, zoals recent nog de kwesties bij Grassalco, Melkcentrale, Sociale Zaken en Volkshuisvesting, Politie, LVV, SLM en ga zo maar verder; ambtelijke omkoping vormt in deze de grootste bottle neck. Sterker nog, Suriname blijft nog steeds geteisterd door diverse vormen van corruptie, maar vooral door de lokale en internationale drugshandel /- smokkel.

Het vragen, aannemen en betalen van smeergelden komt overigens veel vaker voor in ontwikkelingslanden, dan in beter ontwikkelde economieën. Echter, de meeste mensen, die steekpenningen aanbieden, zijn vaak afkomstig uit welvarende landen; de gang van zaken in Suriname, betreffende de vele casino's, grote bouwwerken, bedrijven, nightclubs, hotels en appartementen in woonwijken, spreken ongetwijfeld voor zich.
                             
Zonder de intentie om te generaliseren of een beschuldigende vinger uit te willen steken, mag zeker niet onvermeld blijven, dat het tot dusver publiek geheim is, dat bij het gros van omkoopschandalen, in Suriname, ambtenaren het meest en vaakst zijn betrokken; dit staat bekend als ambtelijke corruptie en wordt gevolgd door zowel douaniers als hooggeplaatste beleids- en regeringsfunctionarissen en politici; de eerlijke mensen uiteraard niet te na gesproken. Gezien de complexiteit van het fenomeen corruptie, is het vooralsnog aannemelijk, dat dit euvel nooit helemaal zal verdwijnen; het is daarom zeer opvallend, dat er landen zijn waar het corruptiecijfer heel laag is, terwijl er ook landen zijn, waar de norm niet meer is bij te benen. Wel moet worden onderkend, dat het een hels karwei is om transparant beleid te voeren, als er tegelijkertijd uiteenlopende belangen van sponsoren, partijloyalisten, vrienden en families moeten worden behartigd.                                        
Suriname heeft al decennialang te kampen met dit fenomeen, mede omdat het aan gekwalificeerde krachten en goede sterke instituten ontbreekt; toch worden ervaren deskundigen vaak niet ingezet, om partijloyalisten te kunnen accommoderen. 

Mogelijke aanpak van corruptie
Suriname is zeker nog niet verloren en een deugdelijke aanpak en bestrijding van de corruptie is alsnog mogelijk, mits de regering met lef en voortvarendheid overgaat tot daadkracht, althans haar verkiezingsbeloften, omtrent corruptiebestrijding, terstond omzet in concrete daden. De diverse werkarmen van de overheid dienen onvoorwaardelijk te worden gereorganiseerd en zonder meer te worden versterkt met integer deskundig kader, aangetrokken volgens objectieve maatstaven, waaraan bovendien de nodige bevoegdheden zijn toegekend. De bestaande wet- en regelgeving dient, waar nodig, meteen te worden aangescherpt, terwijl de controlerende diensten en instanties, belast dienen te worden met speciale taken en bevoegdheden, teneinde de moeilijke strijd tegen vooral corruptie, fraude, malversaties, omkoperij, maar vooral tegen het vragen, accepteren en aanbieden van smeergelden daadkrachtig aan te gaan. Het verdient aanbeveling, om zeker in de beginfase onafhankelijke externe bureau's, als counterpart van de eigen deskundigen, in te schakelen, omdat daardoor de kans groter is dat  onderzoeksresultaten objectiever en vooral niet te beïnvloeden zullen zijn. Hoe het ook zij, de regering dient steeds zichtbaarder en transparanter tegen corruptie op te treden, terwijl de voorlichting, over zowel lopende onderzoeken als de resultaten van voltooide onderzoeken, up to date moeten zijn; vooral daadkracht, integriteit en objectieve aanpak van zaken, zullen duidelijk zichtbaar, voor de samenleving, moeten zijn.
 
Voor het geval de Anti- Corruptiewet (S.B. 2017 no. 85) nadere aanpassing en aanscherping behoeft, is het raadzaam dat alle 51 DNA-leden hun goedkeuring daaraan geven. Corruptie is immers één van de grootste kernproblemen van ons land, en dient daarom met wortel en tak te worden uitgeroeid. De bevolking heeft het grondrecht op een corruptievrije toekomst, reden waarom er serieus wordt gehoopt op een efficiëntere handhaving en controle daarop, zijdens de regering, ten voordele van land en volk.
   
Ter overdenking nog het volgende: 'Breng corruptie tot zwijgen, voordat het jou tot zwijgen brengt.'   
Suriname voorwaarts, corruptie eindigt waar eerlijkheid begint !!!
                                                                                                     
Roy Harpal