Al generaties lang horen wij de uitspraak: “Surinamers zijn lui”. Deze gedachte is ons haast met de paplepel ingegoten en heeft zich diep in het collectieve bewustzijn genesteld. De laatste jaren is daar een nieuw cliché bijgekomen: “Surinamers willen niet ondernemen en zoeken werk bij lanti.”

Het wordt echter tijd dat wij deze beeldvorming doorbreken en erkennen dat niet het volk, maar vooral de opeenvolgende regeringen sinds 1975 hierin een grote rol hebben gespeeld.

Politici verkondigen tijdens campagnes dat zij ondernemerschap willen stimuleren, maar in werkelijkheid zien we vaak het tegenovergestelde. Achter de schermen worden juist kleine en opkomende ondernemers ontmoedigd of zelfs gebroken, uitsluitend om de belangen van partijsponsors en invloedrijke kapitalisten te beschermen.

Wat het meest schrijnend is, is dat de achterban van veel politieke partijen bestaat uit gewone burgers: mensen die vaak economisch zwak en afhankelijk zijn. Zij doorzien niet altijd hoe hun leiders hen systematisch onderdrukken en soms zelfs verdeeldheid en rassenhaat aanwakkeren. Hierdoor blijven we als samenleving gefocust op etnische en politieke verschillen, in plaats van op de werkelijke oorzaken van onze stagnatie.

Als wij als volk werkelijk vooruitgang willen, moeten wij — ongeacht politieke kleur, etniciteit of geloofsovertuiging — onze leiders eindelijk tot verantwoording roepen. Alleen door hen verantwoordelijk te stellen voor hun beleid en keuzes, kunnen we bouwen aan een eerlijker en welvarender Suriname.

Sranan sa wini!

Reza I. Joemai