De wereld erkent Palestina: een groeiende diplomatieke verschuiving

Een groeiende meerderheid van de lidstaten van de Verenigde Naties – inmiddels minstens 159 van de 193 – erkent officieel de staat Palestina. Deze toename aan erkenningen volgde op recente verklaringen van onder meer Frankrijk, België, Luxemburg, Malta, Monaco, Andorra en San Marino tijdens een bijeenkomst in New York op 22 september 2025. Deze verschuiving markeert een belangrijk symbolisch keerpunt te midden van de aanhoudende oorlog in Gaza en de toenemende druk op internationale instellingen om de Palestijnse staat te erkennen.

Een meerderheid van de Europese landen erkent nu de staat Palestina, na recente officiële verklaringen in New York. Eerder, op 21 september 2025, werden het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië en Portugal de eerste G7-landen die Palestina erkenden.

Overzicht van diplomatieke erkenning
De staat Palestina werd eenzijdig uitgeroepen door het Palestijnse leiderschap in ballingschap in 1988. Van het grondgebied dat door deze staat wordt opgeëist, bezet Israël momenteel de Westelijke Jordaanoever, terwijl de Gazastrook grotendeels in puin ligt.

Volgens een telling van persbureau AFP erkennen nu minstens 159 landen van de 193 lidstaten van de VN de staat Palestina. Drie Afrikaanse landen hebben hun erkenning recent niet bevestigd.

Rusland, samen met alle Arabische landen, bijna alle Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse staten en de meeste Aziatische landen – waaronder India en China – behoren al tot de landen die de staat erkennen.

Wie erkennen Palestina niet?
Minstens 34 landen erkennen de staat Palestina niet, waaronder Israël, de Verenigde Staten en hun bondgenoten. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu stelt zich volledig tegen de erkenning van de Palestijnse staat op.

In Azië erkennen onder meer Japan, Zuid-Korea en Singapore Palestina niet. Ook Kameroen in Afrika, Panama in Latijns-Amerika en de meeste landen in Oceanië erkennen de Palestijnse staat niet.

Europa was lange tijd verdeeld over deze kwestie. Tot halverwege de jaren 2010 erkenden alleen Turkije en voormalige Sovjetstaten Palestina. Sommige voormalige Oostbloklanden, zoals Hongarije en Tsjechië, erkennen Palestina nog steeds niet op bilateraal niveau.

West- en Noord-Europa waren eens verenigd in hun gebrek aan erkenning, met uitzondering van Zweden, dat in 2014 erkenning gaf. De oorlog in Gaza bracht verandering: Noorwegen, Spanje, Ierland en Slovenië volgden Zweden in 2024, waarna recentelijk nog meer landen zich aansloten. Italië en Duitsland hebben voorlopig geen plannen om Palestina te erkennen.

Wat betekent erkenning?
Volgens Romain Le Boeuf, professor internationaal recht aan de Universiteit van Aix-Marseille, is de erkenning van Palestijnse staatshoofdstuk "een van de meest ingewikkelde vragen" in het internationale recht, een "tussenstap" tussen politiek en recht.

Staten zijn vrij in de timing en vorm van erkenning, die sterk kan verschillen. Er is geen centraal register van erkenningen. De Palestijnse Autoriteit houdt zelf een lijst bij van wat zij als erkenningen beschouwt, maar dit is subjectief. Andere staten verklaren al dan niet erkenning zonder verplichting tot verantwoording.

Internationaal recht maakt echter wel duidelijk dat erkenning niet betekent dat een staat formeel is gecreëerd, en het ontbreken van erkenning staat de staat niet in de weg om te bestaan.

Hoewel erkenning vooral symbolische en politieke betekenis heeft, zegt driekwart van de landen dat Palestina voldoet aan alle noodzakelijke voorwaarden om een staat te zijn.

De Franse-Britse jurist Philippe Sands noemde erkenning in een podcast van de New York Times in augustus een “game changer”, omdat hiermee Palestina en Israël juridisch op gelijke voet worden geplaatst.