De reactie van de heer Tsang is geen inhoudelijke weerlegging van mijn artikel. Het is vooral een poging om met een reeks verwijten en persoonlijke steken de aandacht af te leiden van de kern van de discussie. We hebben het hier over het beëindigen van privileges die het vertrouwen van de samenleving ondermijnen. In plaats van daaraan bij te dragen, kiest hij voor afleiding met salarissen, aanbestedingen en alles wat hij kan aangrijpen om te verhullen dat zijn partij jarenlang zelf de architect is geweest van misbruik en vriendjespolitiek - waar hij zelf ook gretig van heeft geprofiteerd.

Over de autotoelage en de exit-regeling
De heer Tsang verwijst naar een missive uit augustus 2020 over de autotoelage. Wat hij gemakshalve niet vermeldt, is dat bij het aantreden van de nieuwe regering vrijwel alle dienstvoertuigen al waren overgenomen door NDP-regeringsleden, vertrouwelingen en friends & family. Nieuwe bewindslieden kregen dus niet allemaal een voertuig toegewezen. Daarom voorzag de regeling in een autotoelage als compensatie, zoals gebruikelijk is. Een minister ontvangt óf een dienstvoertuig, óf een toelage — niet beide.

Hij verwijst ook naar het gebruik van de regeling in 2010, alsof dat vergelijkbaar zou zijn met wat zich in 2020 heeft afgespeeld. Die vergelijking gaat volledig mank. In 2020 zagen we een ware leegroof van staatsbezit. Het volk heeft zich daar fel tegen uitgesproken. En terecht.

Ik zal de lijst van overgenomen voertuigen uit 2020 wederom openbaar maken, zodat de heer Tsang zelf nog eens kan nagaan wat er toen allemaal is weggesluisd.

De vraag is dan: wie is bereid de regeling te beëindigen? Dáár zit het verschil. Het is onder deze coalitie dat bij wet is bewerkstelligd om een einde te maken aan deze praktijk — iets wat de NDP jarenlang heeft nagelaten.

Over salarissen en dubbele functies
De heer Tsang haalt de salarisverhoging van DNA-leden uit zijn context. Tijdens de behandeling van de vier wetten over de voorzieningen van de drie staatsmachten is gekozen voor een brede herziening en synchronisatie. Het doel was om de voorzieningen van parlementariërs, rechters en andere staatsfunctionarissen op elkaar af te stemmen. Scheve verhoudingen zijn daarmee grotendeels rechtgetrokken.

Verschillende regelingen zijn aangepast of afgeschaft, zoals nevenfuncties bij de overheid en parastatale instellingen — ook bekend als dubbele salarissen. Toch beperkt de heer Tsang de discussie doelbewust tot één element: het salaris van DNA-leden. Daarmee wordt een complex en transparant hervormingspakket onterecht versimpeld tot een populistisch frame.

Het is belangrijk om het volledige plaatje te begrijpen voordat men conclusies trekt over vermeende willekeurige verhogingen. Eindelijk zijn de voorzieningen eenduidig en wettelijk vastgelegd.

Over moreel leiderschap
De heer Tsang erkent dat de regeling voor voertuigovername juridisch niet met terugwerkende kracht kan worden ingetrokken. Toch suggereert hij dat dat zou moeten gebeuren — enkel om politieke punten te scoren. Maar moreel leiderschap betekent niet dat je de wet overtreedt om je moreel superieur voor te doen. Het betekent dat je verantwoordelijkheid neemt binnen het kader van de rechtsstaat.

De rechtsstaat vereist dat wetten vooruit werken en rechtszekerheid garanderen. Terugwerkende kracht gebruiken om selectief politieke tegenstanders aan te pakken is niet alleen juridisch onhoudbaar, maar ook principieel onjuist.

Daarom heb ik als volksvertegenwoordiger opgeroepen om, ondanks dat het juridisch nog mag, geen gebruik meer te maken van de regeling. Dat is geen hypocrisie. Dat is het juiste doen, ook als het niet verplicht is.

Tot slot
De heer Tsang mag blijven projecteren, maar het volk verdient leiders die handelen op basis van feiten, principes en verantwoordelijkheid. Het bestaan van een missive betekent niet dat je verplicht bent een dienstvoertuig voor een appel en een ei over te nemen. De heer Tsang heeft daar destijds wél voor gekozen.

Ik roep de huidige regeringsleden nogmaals op om geen gebruik te maken van deze regeling. Dat is wat het volk verwacht van zijn leiders. Laten we dit goed in acht nemen.

Hiermee sluit ik deze reeks van mijn kant af, vooral nu blijkt dat men inhoudelijk niet in staat is mijn punten te weerleggen.

Ramsukul Vishwadath Kishan
Lid van De Nationale Assemblee namens de VHP