Op een gewone doordeweekse dag in het nieuwe jaar liep ik rond 12.30 uur een overheidskantoor binnen om een document op te halen. In de kamer waar de betaling moest worden gedaan zag ik 7 tot 8 mensen achter hun bureau zitten. Tot mijn grote verbazing waren 7 (zeven!) van die mensen bezig op hun mobiele telefoon! Eentje deed de nodige werkzaamheden om mij het document te laten verstrekken, namelijk lijnen trekken in een schrift, het stuk inboeken en een aantal kwitanties uitschrijven voor hetzelfde document. De kwitanties werden daarna door het hoofd van de afdeling getekend en ik moest meetekenen. Tjaa, dat zou misschien wel anders kunnen in dit digitale tijdperk.

Maar goed, over al die telefoongebruikers onder werktijd: Ik weet het, het was etenstijd geweest en men moest even de berichten checken, iedereen tegelijk. In de volgende kamer, waar de afgifte van het document moest plaatsvinden, waren er vier of vijf ambtenaren, maar ook allemaal aan hun mobiele telefoon! Behalve die ene die mij het document verstrekte, uiteraard en liet tekenen voor ontvangst.

Mijn enige conclusie is, dat er niet genoeg werk is voor zoveel ambtenaren. Kan iemand daar wat aan doen a.u.b.? Zolang men toch het overheidsbestuur aan het verdelen is, kan het geen kwaad om al deze mensen die zich netjes iedere ochtend op het werk aanmelden, iets te doen te geven waar de samenleving ook wat aan heeft. Zoals een dienst versterken die een tekort aan mankracht heeft (of lijkt te hebben). De afgifte van vonnissen door gerechtelijke instanties zou daardoor best wel versneld kunnen worden. Maar ja, dan zitten we met het probleem dat het grootste deel van de bevolking laag opgeleid is. Waarom zien we op het gebied van ontwikkeling van “het volk” geen verbetering?

Deze goedwillende nette ambtenaren van vandaag zouden misschien wel een of ander productiebedrijf of dienstverlenend bedrijf kunnen leren opzetten en “draaien”. Waarom gebeurt dat niet? Is er geen stimulans daartoe? Een nieuwe (onder-)minister zou dit onderwerp flink vorm kunnen geven. Misschien werkt een bestaand ministerie al hieraan, maar er is niets daarvan merkbaar. Tien tot elf collega’s die allemaal tegelijk op hun telefoon spelen onder werktijd.

Één ding moet ik deze ambtenaren wel nageven: iedereen was zó vriendelijk! Zelfs op de gang werd ik netjes gegroet. Dit gebeurde vroeger niet, met de zure bommen die we gewend waren. Dus er is wel degelijk vooruitgang merkbaar. En ambtenaren blijken zeer zeker ook vormbaar, misschien omdat dit een jongere generatie is?

In elk geval, in een tijd waarin mensen zoveel satellieten in de ruimte plaatsen en zelfs mogelijkheden onderzoeken om andere planeten te bewonen, mag Suriname niet achterblijven met primitieve werkwijzen.
Conclusie: help de ambtenaren om zich productiever in te zetten! Men is niet zonder meer lui.

Shanti Gopalrai