Bisschop Karel Choennie is ingenomen met de kunstwerken. Hij gaat in op het hedendaagse lijden. De tentoonstelling is tot donderdag te zien in het bisschopshuis. (Foto's: René Gompers)
Kunstenaar Leo Wong Loi Sing heeft 15 schilderwerken geschonken aan het Rooms Katholiek Bisdom. De werken beelden verschillende delen uit van de lijdensweg van Christus, vanaf het moment dat hij door Pilatus wordt veroordeeld tot hij in het graf gelegd wordt. Dwars door de serie valt een groene kleur op. “Groen is de kleur van hoop,” deelt bisschop Karel Choennie mee. Hij geeft aan dat de werken ook het alledaags lijden in diverse facetten van de maatschappij weergeven en dat er nog steeds hoop is dat het goed komt. Deze hoop sterkt de mens om door de moeilijke tijden te komen.

De schilderijenserie is vrijdag in het bisschopshuis aan de Henck Arronstraat, middels een overeenkomst die ter plekke is getekend, overhandigd aan het Bisdom. “Als je iets van God krijgt moet je het niet voor jezelf houden,” merkt Wong Loi Sing op. “Je moet teruggeven. De werken zijn in 2002 tijdens de lijdenstijd, 40 dagen voor Pasen, vervaardigd.” De werken collectief The Emerald Cross oftewel het Smaragden Kruis genoemd, zullen tot en met donderdag in het bisschopshuis tentoongesteld worden voordat ze in de St.Alfonsuskerk zullen worden ondergebracht.

Kunstenaar Leo Wong Loi Sing overhandigt formeel de kunstwerken aan bisschop Karel Choennie.

The Emerald Cross is in associatie gebracht met de film The Emerald Forrest. De film over een avontuur in de Amazone, is vrijdag bij de opening van de expo vertoond. “Smaragd (emerald) is een begerenswaardige edelsteen,” licht Choennie toe. “We moeten beseffen dat de Amazone werkelijk precious is, een gem, dat het begerenswaardig moet zijn om de puurheid van de Amazone te behouden. Daarom heet de expositie The Emerald Cross. Het kruis is niet aantrekkelijk maar toch kan je van het lijden een sieraad maken. Als je niet wegloopt van het lijden, als je het met moed en durf ondergaat, je anderen blijft helpen om uit het lijden te komen, dan zul je zien dat het lijden een verlossend lijden kan zijn.”


De bisschop haalt enkele vormen aan van het hedendaagse lijden. “Dus zo hopen wij ook dat na zo een lange periode van militaire onderdrukking en geen rechtsstaat, uit dat lijden toch een beter volk gaan worden,” merkt hij op. “Een volk dat niet meer naar geweld gaat grijpen, een volk dat echt wars is van corruptie en alles wat onrechtvaardig gebeurd.”

“Dat is dus de hoop,” vervolgt Choennie. “Dat je het lijden draagt. Want we hadden allemaal het land kunnen ontvluchten. Maar we zijn gebleven. Sommigen zijn van de brug gesprongen, wij niet. We blijven het lijden dragen. Sommigen worden gek, wij worden niet gek. We blijven het lijden dragen. Sommige gezinnen vallen uit elkaar vanwege armoede of ziekte. Maar wij blijven dat lijden dragen. Als je vrouw kanker heeft loop je niet weg naar een andere vrouw, je blijft. Als je man een beroerte krijg loop je niet weg. Je blijft. Dat is het lijden samen dragen.”