Onderwijsgevenden dienen zich representatief te presenteren. Zij staan in de frontlinie, om een natie te vormen. Zij dienen duurzaam inzetbaar te zijn en moeten daarom gezond blijven, de werkdruk aankunnen, productief blijven en zeker ook veel plezier (blijven) hebben in hun werk.

Als rechtvaardige is het billijk dat er niet steeds wordt verwacht, dat alleen de onderwijsgevenden ervoor moeten zorgen dat zij duurzaam inzetbaar blijven, maar dat de werkgever, in deze het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur zich ook zodanig van zijn taak kwijt, om ervoor te zorgen dat onderwijsgevenden zich representatief kunnen presenteren, om het beroep naar behoren uit te voeren, omdat onderwijs valt en staat onder de zorg van de Staat. Een weerspiegeling van onze Nationale Assemblee, gebiedt ons te concluderen dat onderwijs feitelijk de hoogste prioriteit verdient. Het is schandelijk te zien wie er allemaal naar binnenstapt als volksvertegenwoordiger.

Het is ellendig dat voorzitters van onderwijsorganisaties, zonder enig rechtvaardigheidsgevoel toekijken hoe de werkgever ervoor zorgt dat onderwijsgevenden ongemotiveerd, zonder beroepstrots, ongezond en zonder de nodige kennis bij vernieuwingen binnen het onderwijs, het onderwijsproces dienen voort te zetten. Zie maar een bondsvoorzitter die steeds van onderwijsgevenden verwacht dat zij haar dankbaar moeten zijn, omdat zij zaken voor hen heeft gerealiseerd, zoals een betere ziektekostenverzekering en recent nog, dat zij de vakantieregeling heeft teruggedraaid. Maar..., wat zij precies NIET doet, is haar leden confronteren met het onrecht dat zij bespeurt, als het gaat om de ziektekostenverzekering, die zij zgn. heeft kunnen realiseren.  

Wij verwachten allemaal dat onderwijsgevenden uitgerust en gezond eruit zien, een frisse adem hebben, goed kunnen zien met of zonder een bril en etc. Waarom een tweederangs behandeling aan onderwijsgevenden bij een goede ziektekostenregeling? Terwijl onderwijsgevenden het fundament leggen, waar een gehele samenleving een heel leven lang op bouwt.

Het is ook denigrerend, dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen laag- en hoogopgeleide onderwijsgevenden bij het toekennen van een ziektekostenvoorziening. Het moet wel eens duidelijk zijn, dat onderwijs begint bij de basis. Een goed fundament wordt dus precies op de basisschool gelegd, zodat het onderwijsproces verder goed verloopt. Het is is daarom terecht als de vraag wordt gesteld, waarom deze onderscheiding niet bij het KPS, KBS, KPA en het defensiepersoneel.

Het is tijd om duidelijk te stellen, dat onderwijsgevenden en zeker ook verpleegkundigen nu in aanmerking dienen te komen voor een betere ziektekostenverzekering. Deze groepen staan in de frontlinie, om een natie te vormen en deze gezond te houden. Verder is het vast te stellen dat deze groepen gebukt gaan onder een hoge werkdruk, met een karig salaris als beloning. Het is daarom niet verbazingwekkend, dat onderwijsgevenden en zorgwerkers blijven wegtrekken, met als gevolg dat deze sectoren kelderen naar de afgrond.

Het argument dat steeds wordt geuit, waarom onderwijsgevenden geen Premium kaart kunnen krijgen, omdat het gaat om een te grote groep, is maar een drogreden van de debater. Als de groep uit 17.000 leden bestaat, is het daarom ook deze groep, die de beste behandeling verdient, omdat hun inbreng DENDEREND is. Een onderwijsgevende keert zeker tussen SRD 25.000 tot 30.000 jaarlijks uit aan het fonds.

Minister Henry Ori heeft in zijn redenering duidelijk ook laten blijken, dat hij het ermee eens is dat onderwijsgevenden een beter ziektekostenpakket verdienen. Het is zijn taak om dit onrecht eerlijk of redelijk te beslechten, met zeker ook als reden dat onze pedagogische instellingen straks leeg zullen blijven.

Hoogopgeleide gepensioneerde leerkrachten krijgen sedert maart 2022 een derde klasse ligging, bij een opname in het ziekenhuis. Schandelijk! Hoe hard hebben zij niet gewerkt, om zelfs de zittende leiders op te leiden/te vormen? Ook al lijkt een groot deel te zijn doorgestroomd. Het is zeer betreurenswaardig, dat het beetje waarop gepensioneerden aanspraak op maakten, hen stilzwijgend is ontnomen. Ze dienen met hun schandelijk pensioen zien uit te komen of als bedelaars door het leven te gaan. Met het karige pensioen, moeten zij hun medicamenten zien te vergoeden, vanwege die minimale ziektekostenverzekering, terwijl leden van andere groepen tot hun pensionering aan, een Premium kaart hebben, waarop hun gezinsleden ook aanspraak op maken. Verder moeten zij met het karige pensioen nog de taxi betalen, naar de tandarts kunnen en enz.

Als onderwijsgevenden, met in onze gedachten, de verpleegkundigen, stellen wij nu duidelijk dat wij niet langer zullen toekijken dat er met ons wordt gesold.  Wij stellen dat de Onderwijsminister rond januari 2024 onze eis bewerkstelligd
Onderwijsgevenden laat niet met u sollen en kom op voor jouw rechten. Wordt absoluut niet de bedelaars die gepensioneerden nu zijn!

Stey de fu strey!
Meredith Hoogdorp