“Terug naar Suriname; waarvoor?” luidt de vraag van familieleden wanneer je vertelt dat je een ticket hebt geboekt naar Suriname. Wij kunnen er gezamenlijk nog om lachen, maar ook dat gebeurt nu eerder als een waarschuwing: "meisje, weet wat je doet"... Er kwam pas nog een post op Facebook langs waar iemand aangaf dat landgenoten massaal vertrekken en het heel pijnlijk is om aan te zien. Echter, gaf de schrijver ook aan dat hij de noodzaak voor vertrek wel begrijpt. Dit zorgde voor een boeiende discussie in de comments waar een deel van de mensen vond dat er gestreden moet worden voor land en volk, en een ander deel uitte dat we misschien inderdaad met z’n allen maar beter kunnen vertrekken.

Als Surinamer wonend in het buitenland is het verlangen om terug te komen er altijd. We kennen allemaal het gezegde ‘Mi kumba tey beri dya’, een gezegde dat is ingeprent in ons verstand van jongs af. Met de familie stappen, het lekkere weer, en het algemeen gevoel van thuis zijn zorgt inderdaad voor een groot gemis en soms heimwee. Helaas is dit gevoel naarmate de tijd vordert bijna helemaal vervaagd. Na verschillende mensen in mijn kring te hebben gesproken, allemaal capabele jonge Surinamers die hun studie hebben afgerond en nu werkzaam zijn binnen topbedrijven is het duidelijk wat er aan het gebeuren is. Mijn generatie ziet het bijna niet meer zitten in ons geboorteland.

Desondanks zien we dat er vaak toch een oproep wordt gedaan om allemaal terug te komen om het land op te bouwen. Een oproep die nu volgt door een steeds groter wordende stilte. Wie gaat de stap maken, en wat kan dat betekenen voor jouw toekomst, maar belangrijker nog, wat betekent het voor de return on investment van onze ouders en familieleden die ervoor hebben gezorgd dat wij onze dromen kunnen volgen. Kom je terug om te zweten voor een land waarvan de regering vast van plan is het land tot een ruïne te maken jegens hebzucht, of kies je er ondanks het integreren en aanpassen in een nieuwe omgeving relatief moeilijk is, toch voor om jouw toekomst elders te waarborgen?

De keus wordt met de dag makkelijker gezien de afgelopen nieuwskoppen zoals dat van onze nieuwe 'Koning' die stukken grond als snoep uitdeelt aan derden, en de ongecontroleerde prijsstijgingen in de winkels. Het is makkelijk gezegd; bouw je land op, maar hoe doe je dat wanneer de opbouw de mate van afgang moeilijk zal weten bij te benen? Als land zijn we op het punt gekomen waar we zwemmen tegen de stroom, en niemand die een reddingsvest gooit.
Op de vraag: “Terug naar Suriname waarvoor!?” is het antwoord voorlopig nog: “misschien maar dan voor vakantie”.

Cherise Playfair