Het gaat traag, traag, traag. De verlichtende maatregelen en het sociaal programma. Het kan sneller, sneller, sneller. Dat is de conclusie van president Chan Santokhi, die gisteren een lange aanloop nam om uit te leggen dat de problemen in het land erger waren dan was gedacht. De scheefgroei in de economie heeft te maken met het wanbeleid van zijn voorgangers. Daarbovenop heeft Poetin ook nog eens een keer besloten om in deze moderne tijd oorlog te gaan voeren in Oekraïne. Daardoor zijn de wereldmarktprijzen verder de lucht ingegaan.

Wat als eerste moet gebeuren is de koers stabiliseren, legt de vader des vaderlands uit. Die is nu boven de SRD 32 voor de US-dollar. Toen de regering het roer overnam was de koers SRD 7.52, maar die hoogte was een vertekend beeld. Op de persconferentie waren diverse sectoren die met geld en importen te maken hebben, ook aanwezig. Zij hebben samen met de regering een pakket van maatregelen in elkaar gezet die de koers moet stabiliseren. Er wordt niet gesproken over het omlaag brengen van de koers. Maar wat het pakket inhoudt, dat moet nog goedgekeurd worden in de regeringsraad woensdag.

Mensen uit de financiële sector willen, als de koers eenmaal de lucht in gegaan is, nooit terug, want dan gaan ze ook verlies lijden. In het Platform van de regering zijn in feite alle kapitaalkrachtigen bij elkaar gebracht. Zij kunnen heel goed uitleggen wat de marktwerking is en dat de vraag aan valuta groter is dan het aanbod, daarom stijgt de koers en daardoor ook de prijzen. In dat Platform hadden ook vertegenwoordigers van huisvrouwen, consumenten en werknemers zitting moeten hebben.

Een gemiddelde leerkracht bijvoorbeeld verdient bruto ongeveer SRD 7.000 per maand. Dit is slechts US$ 230. Een doorsnee werknemer ontvangt ongeveer SRD 5.000 per maand = US$ 165 per maand. De iets hogere middenklasse moet het doen met SRD 10.000 = US$ 330. Zelfs als je SRD 20.000 krijgt, heb je bruto slechts US$ 660. Hoe moeten mensen uitkomen met een 'stabiele koers' van SRD 30 voor de US-dollar.

Het sociaal programma zou moeten gelden voor zeker 70% van de bevolking. Natuurlijk is een subsidie van SRD 400 miljoen voor brandstof uit den boze. Macro-economisch moeten er zonder meer maatregelen worden getroffen. Maar hoe moeten mensen overleven terwijl het gras niet eens groeit? Het volk gaat naar de stembus op basis van beloften die worden gedaan. Er wordt een regering gekozen die beloofd heeft het land te zullen redden. Ook al komt er een pakket van maatregelen met een sociaal gezicht, maar het is een feit dat honderden duizenden Surinamers hun hoofd niet meer boven water kunnen houden. Al deze mensen zijn enorm verarmd en komen niet meer uit. Dat is de realiteit van de dag. Daar moet een oplossing voor komen en niet traag, traag, traag maar snel, snel, snel!

Nita Ramcharan