Jason Pinas tijdens het tweede stille protest van journalisten. (Foto: René Gompers)
Advocaten Arjan Ramlakhan, Therese Roos, Raoul Lobo en Murwin Dubois geven desgevraagd hun mening over de zaak van Jason Pinas die is mishandeld door beveiligingsmannen van de vicepresident. Er zijn drie verdachten, een politieman en twee ex-leden van het Jungle Commando, in deze zaak in beeld gebracht, verhoord en heengezonden.

Dubois geeft aan dat het opmerkelijk is dat het Openbaar Ministerie (OM) de verdachten verdenkt van licht tot zware misdrijven namelijk openlijke geweldpleging, mishandeling, diefstal en vernieling, maar hen toch heen zendt op basis van eenvoudige mishandeling, omdat er geen letsel is waargenomen bij Pinas.” Zijn constatering is dat het minst zware delict wordt gekozen om het heenzenden van de verdachten te rechtvaardigen. Volgens Dubois schept het OM met dit geval een precedent waarmee het in de toekomst kennelijk niet mee kan omgaan.  

Advocaat Raoul Lobo zegt dat het OM een vaste gedragslijn dient te hanteren als het gaat om vrijlaten van verdachten. Volgens hem moet dezelfde werkwijze toegepast worden in andere strafzaken zoals het geval is geweest in de zaak Pinas. “Er mag geen sprake zijn van willekeur.” Volgens hem moeten in soortgelijke zaken als die van Pinas ook verdachten in vrijheid worden gesteld. Helaas ziet hij dat in de zaak van Pinas het OM met twee maten meet. In soortgelijke zaken en zelfs veel minder ernstige zaken is het OM zeer rechtlijnig met het in stelling brengen van de Wetboeken van Strafrecht en Strafvordering en verwijst dan vaak naar de geschokte rechtsorde. “Als het OM niet het odium van klassenjustitie of het hebben van een politieke agenda op zich geladen wil krijgen, dan dient hij per ommegaande zijn beleid drastisch te wijzigen met betrekking tot het insluitingsbeleid”, stelt Lobo.

Zijn collega Roos zegt dat de beveiligingsmannen van de vicepresident eerst moesten nadenken voordat ze optraden. “Zij zijn beveiligingsmannen. Het is hun taak de vicepresident te beschermen, maar zij moeten weten hoe en wanneer op te treden. Het wordt hen meegegeven in de opleiding voor zover ze een opleiding hebben gehad.” Roos zegt dat het achteraf aanbieden van de verontschuldigingen niet opgaat. “Het is niet correct want het leed is al geschied. De vrees is dat het zich zal herhalen door de wijze hoe de zaak is afgehandeld. Het is een zeer ernstige zaak. Dit kan niet!”, beklemtoont Roos.

Raadsman Ramlakhan zegt dat bij strafbare feiten met een gevangenisstraf van zes jaar of minder worden zij anders afgewikkeld, zodat de druk minder is. Dit is de uitvoering van artikel 100 van het Wetboek van Strafrecht. “Ik denk dat dit de beweegreden zal zijn geweest van het OM om de verdachten in vrijheid te stellen.” Ook zijn voorwaarden gesteld dat de schade moet worden vergoed. “Natuurlijk ook wanneer de tegenpartij dat heeft geaccepteerd. In elk geval, er is een precedent geschapen door het OM”, constateert Ramlakhan.