Suriname voert besprekingen met het Internationaal Monetair Fonds (IMF) voor het mede helpen oplossen van de immense (macro) economische en financiële problemen. Dat "macro" is gemakshalve tussen haakjes gezet, maar het is de kern van het probleem van het ondermaats functioneren van de Surinaamse economie. Financiële problemen zijn genoegzaam over het voetlicht gebracht en voor de gewone burger gemakkelijk te begrijpen en zich een voorstelling van te maken.

De macro-economische problemen echter zijn abstracter en lastiger te doorgronden voor het gewone volk. Laat staan wat de consequenties hiervan zijn. Kort gezegd grijpen betalingsbalansproblemen van Suriname - deviezentekort én meer importeren van goederen dan exporteren - hard in op het goed kunnen draaien van de economie. Het gevolg is dat om de economie goed te organiseren er structuur en orde in moet worden aangebracht. Echter, dit kan in het geval van Suriname niet zonder betalingsbalanssteun in de vorm van een zogenoemd Stand-By-Arrangement (SBA) van het IMF. Dit is precies waar de regering nu mee bezig is. De SBA is een pakket van maatregelen opgelegd door het IMF en een beetje onderhandeld door de regering. Het pakket, waaronder geld, is niet gratis en heeft links en rechts consequenties voor het land en zijn bevolking.

Het jammere is dat de regering- tot op dit moment- niet goed uitlegt wat samenwerken met een partij als het IMF écht betekent met als gevolg de aanzwellende protestacties zoals die van zaterdag waar een kleine 200 demonstranten aan deelnamen. Suriname heeft in het verleden al bij het IMF aangeklopt en de pijnlijke ervaringen zijn nog steeds diep gegrift in het geheugen van de generatie die dat heeft moeten doorstaan. Ongelooflijk dat een regering die zegt het volk mee te nemen in haar beleid en ook nog openstaat voor "advies van het volk" zo nonchalant omgaat met dit gegeven en niet actief uitlegt wat zij doet, waarom, wat dit voor de consument, het bedrijfsleven en de dagelijkse gang van zaken zal betekenen.

Naar ik begrepen heb is het Surinaamse volk klaar om offers te brengen om van het zuur in het zoet te komen. Daar klaagt niemand over en het volk spoort de regering juist aan om het "zuur" op te ruimen juist om het voor de volgende generaties beter te willen hebben. Wat moet president Santokhi nog meer om het volk eerlijk en in eenvoudige taal te bedienen over zijn gang naar het IMF? Het hier aanspreken van de president is bewust omdat naar mijn mening een boodschap aan de natie bij uitstek zijn initiatief moet zijn en niet van of via protesterende burgers - hoe terecht ook - moet lopen. DNA-leden zouden als goede volksvertegenwoordigers moeten eisen dat de president naar het volk toegaat en net als gevolg van de Covid-19-pandemie het volk toespreekt en aangeeft dat de weg omhoog met het IMF er hobbelig zal uitzien, maar uiteindelijk dingen goed kunnen komen. En als de regering besluit om niet naar het IMF te gaan kan hij dat ook meedelen……. …..en slaakt het volk een zucht van verlichting.

Hugo Esseboom