De wereldbevolking is reeds enkele maanden in de greep van de Covid-19 pandemie. Verschillende sectoren hebben te lijden van de negatieve gevolgen van dit virus. Vooral sport is de grote verliezer. In Suriname is er vanaf medio maart niet meer in georganiseerd verband aan sport gedaan. Vanwege het verbod op samenscholing zagen sportorganisaties zich genoodzaakt de deuren te sluiten. Daarnaast heeft het ministerie van Sport & Jeugdzaken een beroep gedaan op ouders en verzorgers om hun kinderen thuis te houden en niet te laten deelnemen aan activiteiten buitenshuis. Deze maatregelen waren noodzakelijk om de nationale veiligheid te kunnen waarborgen. De stringente maatregelen van het managementteam zorgden ervoor dat er op een bepaald moment geen actieve gevallen meer waren. Velen zagen in deze periode de noodzaak van de maatregelen niet meer in en men baalde niet alleen zienderogen, maar lapte de regels aan hun laars.

Beleidvolle sportmanagers zagen in dat de competitie niet meer te redden was, kondigden moedig aan dat deze was afgelast en gaven zo voorrang aan de volksgezondheid. Overmoedige sportmanagers daarentegen, maakten zich reeds op voor de herstart van de competitie, toen door grove nalatigheid het virus toch voet aan de grond kreeg. Nu zijn we weer terug bij af. Om te bedenken dat vanaf het eerste geval in Suriname (13 maart 2020) er ruim twee en een halve maand is verstreken dat er niet georganiseerd is gesport. Deze ontwikkeling komt de sportbeoefening helemaal niet ten goede. Actieve sporters raken door gebrek aan training en wedstrijdritme helemaal uit vorm. Ook anderen die op welke manier dan ook (recreatief, gym, etc.) aan sport deden, moeten het nu stellen zonder beweging.

Kinderen die onder schooltijd bewegingsonderwijs volgden of anderszins beweging hadden, moeten nu de noodzakelijke beweging ontberen. Ook volwassenen komen er niet aan toe om zich te houden aan de voorgeschreven hoeveelheid beweging per dag. Alle inspanningen ten spijt, merken we dat de bevolking er qua bewegingsactiviteit niet op vooruit is gegaan tijdens de lockdown. Bij velen zijn er zichtbaar pondjes bij gekomen. De huidige ontwikkelingen met een explosieve toename van actieve gevallen, maken de vooruitzichten somber. De realiteit leert ons dat het nog eens minimaal twee maanden zou kunnen duren, voordat we weer kunnen overwegen om georganiseerd te sporten. Dat is op zijn zachtst uitgedrukt 'dodelijk' voor sporters met een amateurstatus. Hoe gedisciplineerd je ook bent, het valt niet mee om maar te blijven trainen, zonder een wedstrijddag in het verschiet. Hoe je het ook draait of keert, sport is de grote verliezer van de Covid-19 pandemie.

Mireille Hoepel