Column: Opnieuw bordje linzensoep...
07 Jan, 00:59
foto
De Afobakadam is vanaf 1 januari 2020 van Suriname. Voordat de dam overgedragen kon worden, is er US$ 111 miljoen neergeteld voor achterstallige stroomrekeningen. (Foto: René Gompers)


Je moet het hem nageven. Het is slim bedacht om politieke partijen, vakbeweging en bedrijfsleven uit te nodigen voor een infosessie van president Bouterse over de Afobakadam die Suriname heeft overgenomen. Het heeft vijf jaar geduurd om te onderhandelen met multinational Alcoa om vijf maanden vóór de verkiezing de dam eindelijk over te nemen. Geen enkele Surinamer die zijn hart op de juiste plaats heeft, is er tegen dat de Afobakadam nu in eigen beheer is. Daarover is er gelukkig geen verschil van mening. Dat betekent niet dat alles voor zoete koek moet worden geslikt. 

Wat heel fout is gegaan, is de wijze waarop er is onderhandeld en hoe de regering zich heeft opgesteld. President Bouterse is pal achter de onderhandelingscommissie gaan staan en kwam daarmee ook lijnrecht tegenover de eigen coalitie in De Nationale Assemblee. Het 'nationaal belang' werd na lange tijd op de eerste plaats gesteld door de volksvertegenwoordiging. Eén van de weinige keren waarop in de afgelopen vijf jaar door alle Assembleeleden een eenduidig standpunt werd ingenomen. 

Heel lang heeft dit gezamenlijk optrekken niet geduurd. De regering die terugverwezen werd naar de onderhandelingstafel, bleek de motie van het parlement naast zich neergelegd te hebben. De regering heeft doodleuk de afgewezen intentieverklaring uitgevoerd. Toen dit ontdekt werd, zijn de fractieleiders van de VHP en de NPS in de publiciteit getreden, waarop de toenmalige NDP-fractievoorzitter André Misiekaba woedend werd. Er was afgesproken om het varkentje eerst binnenshuis te wassen. Dat Chan Santokhi en Gregory Rusland alarm geslagen hebben op vragen van journalisten die bij het Assembleegebouw stonden te wachten, is nog geen legitieme reden om de regering vrijuit te laten gaan. 

Tijdens de debatten in 's lands vergaderzaal is de president weggebleven, terwijl er marathonzittingen met veel problemen werden gehouden. Assembleevoorzitter Jennifer Simons bleef bij haar standpunt en heeft kunnen bewerkstelligen dat er belangrijke wijzigingen plaatsvonden. Maar uiteindelijk moest ook zij het onderspit delven en heeft zij de vergadering voortijdig verlaten, zonder te stemmen. Zij stond er in feite alleen voor, omdat de coalitie-fractie besloot alles wat de regering wilde, gewoon keihard te verdedigen. Diverse maatschappelijke groepen hebben luid en duidelijk hun visie gegeven over de wijze waarop de Brokopondo Overeenkomst werd beëindigd. In alle soorten bewoordingen werd glashelder gezegd dat de manier van beëindiging absoluut NIET IN NATIONAAL BELANG was. 

Nu alles doorgedrukt is en de documenten zijn getekend in de achterkamers, roept president Bouterse de politieke partijen in De Nationale Assemblee en sociale partners om afzonderlijk binnenskamers te praten over het verdere traject. Goed recht van de president om dat te doen, maar dat betekent niet dat de oppositionele partijen die moord en brand hebben gegild als een mak lammetje naar het paleis hoeven te gaan. De VHP heeft zelfs Oppenheimer geschreven om niet mee te werken aan de lening om achterstallige stroomrekeningen te betalen! 

Als het erop aankomt blijken de politieke partijen - op de NPS na - hun rug niet recht te kunnen houden. De wijze waarop de regering de deal heeft gesloten - wat getypeerd is als a-nationaal, landverraad, verkoop van het land aan Alcoa - rechtvaardigt het gehoor geven aan de oproep voor een achter gesloten deuren informatieverschaffing niet. De politieke partijen hebben hiermee meegewerkt aan het versterken van de opvatting van de president dat het parlement een poppenkast is. Het grootste deel van de poppen wordt door hem bespeeld en die andere poppen hebben zaagsel in de ruggengraat. Het volk - dat vijf jaar geleden heeft gestemd en zich weer opmaakt om naar de stembus te gaan - wordt telkens weer voor een bordje linzensoep verkocht onder mom van 'nationaal belang' en een 'besmeurde stoel'.

Nita Ramcharan