We zijn in de politiek vaak te weinig bezig met de grote ontwikkeling van ons volk en ons land op vaste basis met een vaste hand. Een vaste basis en scherpe focus van kijk op de grote ontwikkeling zou immers betekenen dat je geen tijd zou hebben om je nek en ogen in een omgekeerde richting respectvol gericht te houden. Politiek en ontwikkeling zijn bij ons een pijnlijk proces. Zijn we politiek volwassen bezig, zijn we politiek goed wijs, soms zijn we bereid de levenden te verkopen, maar soms ook de doden die veel geofferd hebben voor hun en ons bijzonder land?

Hoe gek moet je niet zijn allerlei rare uitspraken de samenleving in te blazen waarbij je voorbij gaat aan de bijdrage van vorige en huidige generaties die hem soms met dikke tranen moesten volbrengen. A strati bo taki brudu sweti nanga yu libi erbij. Neem deze uitspraak van een politicus die beweert dat, andere politieke partijen anders dan zijn partij en nog nooit over de rivieren van ons fabelachtig land een brug hebben gebouwd. Waar is de coalitie en waar de oppositie die dit soort waanzinnige politieke gekte als verderf moeten durven te benoemen en het daarbij als het zaaien van haat en nijd dienen te typeren? Want de bewering klopt van geen kant. Hij weet het bliksems goed. 

Draai je nek om mi mati. Luister en kijk goed naar deze film, leg me uit wie deze brug bij Stolkertsijver voor ons heeft neergezet. Stop die film niet; leg me uit wie deze bruggen over de Saramaccarivier hebben gebouwd. No stop ete mi mati; het grote Corantijnkanaalproject van 90 kilometer, Zeedijk Nickerie en ook de grote Zeedijk Coronie, de machtige dijken van Commewijne. Dat gaan we zo meteen horen en zien, allemaal neergezet door vorige generaties en ook huidige. De grote Oost-Westverbinding van Nieuw-Nickerie naar Albina en de Martin Luther King weg tot Paranam via de 
Afobakaweg tot Atjoni: deze honderden kilometers waren een grote bijdrage van die partijen die andere kleuren hebben dan de politieke kleuren van de jouwe, maar in het hart het groen, het rood, het wit en het goudgeel dragen.

Den man ben tranga dat ze reeds zo vroeg de Afobakadam/krachtcentrale, de aluinaardefabriek en modernste smelter hadden neergezet. Dit ben je misschien vergeten, haven Paramaribo, haven Nickerie en luchthaven Zanderij en markante gebouwen zoals rechtsgebouwen, regeringsgebouwen, Academisch Ziekenhuis, Diaconessenhuis, Streekziekenhuis Nickerie, Hotel Torarica, Royal Torarica, Marriott Hotel en vele kunstwerken. En nu het BuZa-gebouw, zie je dat daar? Yere no, sma no kan dede ini a film disi. Ze blijven kijken en we stillen de honger. Over kunstwerken gesproken: bedoel je dingen die bijzonder zijn gi kondre. Draai die film door, de ontsluiting van Suriname compleet met vliegvelden, alle wegen en tientallen bruggen in onder andere de gebieden Apoera, Kwakoegron, Meriangebied en telecommunicatie mogelijkheden.

De bouw van de raffinaderij van Staatsolie. De bouw van de Iamgold-goudmijn te Brokopondo. De bouw van tweede goudmijn Newmont Merian. Digitalisering en het moderne Telesur nu. Mi mati, dit is een klein onderdeel van die grotere film die nog komen zal, haast me niet mi man. Fa y’e leg uit dat jij alleen... We kunnen deze film beëindigen en openen met de grote bijdragen der bijdragen van het volk, de bouw van de Universiteit en het vestigen van de onuitwisbare onafhankelijke republiek en de onafhankelijkheid. Mi e gi yu tangi fu yu bijdrage.

John van Coblijn