Van Vliet: 'Roy is pionier van Surinaams popmuziek'

“Roy Mac Donald is één van de grootste Surinaamse componisten en is altijd voorstander geweest van het eigene. Hij weigerde liederen na te zingen”. Zo kijkt Henk van Vliet, ondervoorzitter van de Stichting ter Bevordering van Kunst en Kultuur, terug naar de persoon Roy Mac Donald. Van Vliet duikt eerst in zijn archief voordat hij Starnieuws te woord staat. “Ik doe echt die moeite voor Roy, want hij verdient het”, zegt Van Vliet.

Roy Mac Donald sloot zich in de jaren zestig aan bij de Surinaamse zanggroep ‘The Waterfalls’, die bekend staat om het zingen van eigen gecomponeerde liederen. “Het was de enige groep in die periode die helemaal geen covers zong. In 1962 deed de groep mee aan het Nationaal Songfestival en won de prijs voor de beste groep met het lied Mi lobi wan. The Waterfalls heeft ook liederen opgenomen bij Radio Apintie, waar jammergenoeg geen platen van zijn gemaakt”, blikt Van Vliet terug, die in die periode zelf ook omroeper was bij dit station.

Een grote hit die Roy Mac Donald als componist scoort in de jaren 70 in Suriname en in het Caribisch gebied is het lied Hang me high. Dit lied componeerde hij voor de groep ‘The Falling Stones’ met voorzang van Henry Cumberbatch. Op het album dat deze groep toen uitbracht, was het lied Hang me high het enige origineel lied.

“Hoewel Roy samen met zijn vrouw Phylis het duo ‘November’ vormde en samen met haar zong, was hij toch meer een componist en hij kon heel goed gitaar spelen. Zij waren echt onafscheidelijk en deden het goed als duo”, vertelt Van Vliet verder. Phylis overleed en Roy bleef achter met twee kinderen. Na enkele jaren hertrouwde hij met Karin.

Van Vliet beschrijft Mac Donald als een nationalist en dat was terug te zien in zijn werk. “Eind jaren 80, begin jaren 90 had Roy één van zijn bekende projecten en dat was het Srio Kinderkoor waar hij nieuwe Surinaamse kinderliedjes voor heeft geschreven. Iedereen kent wel de liederen Koniman Anansi en Bojo”, gaat Van Vliet lachend verder.

De kroon op zijn werk is volgens Van Vliet zeker het winnen van het componisten festival Suripop in 1986 met het lied Pikin Fowru. “Echt een lied waar je vrolijk van wordt, met de vogelgeluiden daarin.” “Roy was zo een goede componist dat hij twee keren is geselecteerd voor de finale met meerdere composities”, laat Van Vliet optekenen. Mac Donald heeft drie keer meegedaan met het festival. Suripop 2 in 1983 met Mi lobi kondre; Suripop 3 in 1984 met de liederen Froktubon, Mek wi dansi, Uma en Luku fa wan man. En als laatst deed hij in 1986 mee met Suripop 4 met de liederen Saamaka muje Something is bothering me en het winnend lied Pikin Fowru.

“Wat men misschien niet weet, is dat Roy van plan was om een boek te schrijven over de Surinaamse pophistorie. Als geschiedenisleerkracht zou hij dat doen, maar dat is niet doorgegaan”, haalt Van Vliet aan. “Roy heeft de Here Jezus gevonden en is bekeerd. Zijn leven was helemaal ten dienste van de Heer. Dat was ook het einde van zijn pop-carrière. Ik heb hem nog gevraagd om gast te zijn in het programma Owru pokuman fu Sranan, maar hij heeft geweigerd. Voor hem was het een gepasseerd station”.

“Wat Roy Mac Donald heeft achtergelaten, zal altijd blijven leven. Zijn muziek brengt zonneschijn in jouw leven”, merkt Van Vliet op, verwijzend naar de Suritoppers shows die in Nederland gehouden wordt. “Zodra Powl Ameerali het lied Mek wi dansi zingt, staat iedereen op en zingt luidkeels mee”, gaat Van Vliet enthousiast verder. “Roy was een muzikant in hart en nieren en is één van de pioniers van de Surinaamse popmuziek. Ik zie de ontwikkeling van nu en dat stemt mij goed”.

Yvanka Ozir-Awailame