Christa Amoida op de foto met directie en medewerkers van Restaurant De Librije in Zwolle, Nederland. (Foto: Alexandra in het Veld)
Met een charmante glimlach informeert de maître of Christa klaar is voor het volgende gerecht. Tong uit de Noordzee, gegaard in zolderboter met een licht parfait van koolrabi. De vis gaat uitstekend samen met een soepele witte wijn uit Nieuw-Zeeland. Het begint Christa Amoida langzaam te duizelen. Ze voelt zich een prinses, in Restaurant De Librije in Zwolle. Jonnie Boer, een van de allerbeste koks ter wereld, slaat een arm om haar heen. ‘Ga jij maar eens even rustig zitten, eten en genieten. Je hebt het absoluut verdiend.’

Het is de laatste dag dat Christa meeloopt in de bediening. Ze heeft met haar tijdelijke collega’s een tafel van achttien personen onder haar hoede. Maar nadat ze drie van de acht gerechten heeft uitgeserveerd, vindt ook Thérèse Boer, de vrouw van Jonnie, dat het mooi is geweest. Christa heeft deze week meer dan genoeg werk verzet. Ze schenkt een glas champagne voor haar in.

Uitnodiging
Thérèse en Jonnie Boer, eigenaren van De Librije, dat vorig jaar opnieuw drie Michelinsterren kreeg toegekend, kennen Christa als bedrijfsleider van Danpaati Resort aan de Boven-Surinamerivier. Daar waren ze vorig jaar juli uitgebreid te gast. Een onvergetelijke tijd. Niet alleen de rust en schoonheid van het regenwoud maakten diepe indruk, maar vooral ook gastvrouw Christa.
‘Sommige mensen hebben het in zich: de gave om het anderen naar de zin te maken. Bij Christa herkende ik dat meteen. Hartelijk, innemend en attent. Daarom hebben we haar uitgenodigd om een weekje bij ons te komen werken’, vertelt Thérèse Boer.

Christa voelde zich vereerd maar hield er totaal geen rekening mee dat ze ook echt op de uitnodiging in zou kunnen gaan. Maar haar baas Sirano Zalman, die ook touroperator Access Travel leidt, zag meteen mogelijkheden. Als ze nou eens met hem meeging naar de Vakantiebeurs in Utrecht? Dan kon ze dat toch prima combineren met een week stage bij De Librije? Via Henk Tjassing, oprichter van Danpaati, kwam het tot concrete afspraken met het restaurant.

Nieuwe wereld
Voor Christa ging de afgelopen weken een compleet nieuwe wereld open. Ze was nooit eerder in Nederland geweest en zat voor het eerst in het vliegtuig. Het was er ijskoud, dat wel. Maar mooi dat ze nu kan navertellen dat ze sneeuw en hagel heeft meegemaakt en over bevroren straten heeft gewandeld. Ze vertegenwoordigde Suriname op de vakantiebeurzen in Amsterdam en Utrecht en gaf en passant een gastles over het tropisch regenwoud op een lagere school in Bussum.

Bij sommige dingen moest ze niet te lang stilstaan, hield ze zichzelf voor. Het prijsverschil tussen een couvert bij De Librije en het huishoudboekje van het gemiddelde gezin in Suriname bijvoorbeeld. Daar kom je toch niet uit. Zoals vergelijken tussen Suriname en Nederland toch al weinig zin heeft.
Maar inmiddels begrijpt ze wel een stuk beter waarom die vakantiegangers op Danpaati zo’n diepe zucht slaken nadat ze zijn aangekomen. Het Hollandse tempo, de meedogenloze agenda, de drukte op straat, de omgangsvormen: dat valt toch niet vol te houden op den duur?

De champagne wordt gevolgd door de soepele witte wijn. Zou daar die slappe lach vandaan komen? Of ligt het aan al die indrukken die ze hier heeft opgedaan? Het klopt toch wel wat ze hier allemaal meemaakt? Dan wordt Christa toegesproken door Jonnie en Thérèse. Ze krijgt een fraai kookboek mee als dank voor haar werk de afgelopen week. Mét de verzekering dat het echtpaar zeker terugkomt naar Danpaati. Om te ontspannen en van de natuur te genieten en wie weet om er een potje op het vuur te zetten.


Diederik Samwel