Wayne Telgt, algemeen directeur RCR Medical Center.
(Ingezonden)

In de recente jaarrede legde de president een aantal uitgangspunten neer die de richting van ons nationale zorgbeleid kunnen bepalen. Als iemand die dagelijks verantwoordelijkheid draagt in deze sector, herken ik in grote lijnen die benadering en wil ik op basis daarvan een helder en kritisch perspectief bieden: niet om te vleien, maar om te bouwen.

De kern waar het om draait is eenvoudig en essentieel: gezondheid begint buiten het ziekenhuis. Primaire preventie - voorlichting, vaccinatie, leefstijlaanpak en vroege screenings - moet het fundament zijn. Wanneer de eerste lijn sterk is, wanneer huisartsen en regionale gezondheidsdiensten functioneren als echte poortwachters, nemen de onnodige doorverwijzingen en de druk op tweedelijns- en tertiaire zorg af. Dit is geen abstract beleid; het is een economische en humane noodzaak. Minder ziekte betekent minder leed, lagere kosten en een veerkrachtigere samenleving.

Daarnaast is modernisering onvermijdelijk. Digitalisering en betrouwbare dataverzameling geven ons de informatiekracht die nodig is om te sturen: inzicht in ziektepatronen, efficiënte inzet van personeel en middelen, en betere planning van medicijnvoorraden. Zonder dergelijke systemen blijven beleidsmaatregelen vaak reactief en versnipperd. Even belangrijk is de structurele aanpak van zorgfinanciering: een transparant en houdbaar stelsel zorgt ervoor dat middelen terechtkomen waar ze het meest nodig zijn en bouwt vertrouwen bij de burger.

Kwaliteit en veiligheid van zorg, en investeringen in personeel, zijn niet minder prioritair. Een modern zorgsysteem is niets zonder goed opgeleide en gemotiveerde professionals. Geestelijke gezondheid verdient bovendien een vaste plaats in het beleid. De psychische belasting op gezinnen en gemeenschappen is groot en vraagt om structurele integratie in preventie- en behandelingsprogramma’s.

Maar visie alleen is niet genoeg. De grootste valkuil blijft versnippering. In Suriname zien we te vaak dubbele structuren: meerdere instellingen die identieke diensten opzetten en zo middelen versnipperen. Dat leidt tot onnodige overhead, hogere kosten en inefficiënte dienstverlening. Mijn pleidooi is daarom helder: kies voor specialisatie. Laat instellingen hun kerncompetentie uitbouwen en elkaar aanvullen in plaats van kopiëren. Één ziekenhuis richt zich op geriatrie en revalidatie, een ander excelleert in hart- en vaatzorg; regionale centra concentreren zich op eerstelijns- en preventief werk. Zo ontstaat een raster van complementaire zorg die de hele sector sterker maakt.

De winst van specialisatie is dubbel: betere kwaliteit van zorg én lagere overheadkosten. Met minder duplicatie kunnen we de beschikbare financiering doelgerichter inzetten, investeren in scholing en technologie, en de kosten voor patiënten verlagen. Maar dit vraagt moed, planning en bovenal samenwerking - niet als loos woord, maar als concrete strategie: naast elkaar, met elkaar en voor elkaar werken in de zorg.

Laten we ophouden met het kopiëren van elkaar en beginnen met het aanvullen van elkaar. Laten we keuzes durven maken en investeren in de delen van het systeem die het grootste rendement opleveren voor gezondheid en welzijn.

Als we deze koers vasthouden - van primaire preventie tot tertiaire zorg, van digitalisering tot transparante financiering, van specialisatie tot echte samenwerking - dan bouwen we niet alleen een efficiënter systeem. We bouwen een erfgoed: een gezondheidszorg die de waardigheid van iedere Surinamer beschermt en versterkt.

De Jaarrede heeft lijnen uitgezet. Het is aan ons, als sector en als samenleving, om die lijnen in daden om te zetten. Samen, met moed en verantwoordelijkheid, kunnen we een toekomst creëren waarin gezondheid geen voorrecht is, maar een gedeelde verworvenheid voor alle generaties die nog komen.

Wayne Telgt
Directeur RCR Medical Center