De Anton de Kom Universiteit en haar bibliotheek zijn een kostbaar bezit voor Suriname. Ze hebben generaties gevormd en zullen dat blijven doen: voor de studenten van vandaag, voor de professionals van morgen en voor de ontwikkeling van ons land!

Ik studeerde ruim een decennium geleden af aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname, als trotse student bij de Faculteit der Technische Wetenschappen, richting Infrastructuur. De drang naar kennis en de trots om aan de universiteit van ons land te studeren, stonden voor mij boven alles. En wat onmisbaar was in mijn dagelijkse schema, was de bibliotheek. Dit architectonisch prachtige gebouw, rustgevend en veilig, werd rond 1983-1984 in gebruik genomen. Het is ontworpen door de Surinaamse architect, wijlen de heer Atsoi Wilfred Tsai-Meu-Chong, en markeert een mijlpaal in de wetenschappelijke en intellectuele groei van ons land.

De bibliotheek van de Anton de Kom Universiteit van Suriname.

Voor mij, als student die ver weg woonde en vaak ’s avonds nog college moest volgen, was het geen optie om telkens heen en weer te gaan. De bibliotheek bood mij daarom precies wat ik nodig had: een plek om geconcentreerd te studeren, mijn opdrachten uit te werken en ook even tot rust te komen.

Voor mijn masterthesis keerde ik dit jaar terug naar dezelfde bibliotheek. Wat ik dit keer aantrof, was teleurstellend. Het plafond vertoonde op diverse plekken openingen, de airco’s functioneerden niet goed en essentiële sanitaire voorzieningen ontbraken. Maar het ergste en tegelijk meest frustrerende was dat de bibliotheek vaak gesloten bleek te zijn.

Op het platform “Library University of Suriname” verscheen slechts een fractie van de werkelijke sluitingsdagen. Voor iemand zoals ik, die na werktijd nog wilde doorwerken aan mijn afstudeeronderzoek, betekende dat keer op keer voor een gesloten deur staan. Een A4’tje, geplakt op het glas naast de houten deur, was dan de enige aankondiging.

Af en toe ving ik op wat de redenen waren: onderbezetting, stakingen, ontevredenheid over salarissen. Begrijpelijke problemen, absoluut, maar ze moeten structureel worden aangepakt. Het gevolg voor studenten zoals ik? Onzekerheid, stress en demotivatie, juist de gevoelens die je niet kunt gebruiken in een periode waarin je je maximaal moet inzetten om je studie af te ronden.

Zonder betrouwbare studieplek raken studenten ontmoedigd en haken sommigen zelfs af. De universiteitsbibliotheek is echter veel meer dan een gebouw: het is een architectonisch icoon en een broedplaats van kennis, waar generaties Surinaamse professionals zijn gevormd. Niet alleen studenten, maar ook scholieren en mensen uit het bedrijfsleven vinden er hun weg. Het personeel is zeer prettig, mag ik hierbij vermelden, en met goed management en aanpak kan de bibliotheek uitgroeien tot een onmisbare pijler voor de samenleving.

Deze punten verdienen aandacht:
● Vaste openingstijden: de bibliotheek moet betrouwbaar open zijn. Alle sluitingen die onvermijdelijk zijn, moeten tijdig en duidelijk via social media worden gecommuniceerd.
● Personeelszaken: problemen en ontevredenheid onder medewerkers moeten structureel worden aangepakt.
● Basisvoorzieningen: het sanitair moet voorzien zijn van essentiële benodigdheden. Ook airconditioning en ventilatie vragen om goed onderhoud en uitbreiding.
● Externe steun: gebruikers en bezoekers uit het bedrijfsleven zouden met een maandelijkse bijdrage de operationele kosten kunnen helpen dragen.
● Renovatie: het gebouw heeft onderhoud nodig om weer een plek te worden waar studenten en bezoekers trots op kunnen zijn.
● Promotie en positionering: de bibliotheek moet sterker naar voren worden gebracht als publieke ontmoetingsplek. Naast de lezingen die er nu al plaatsvinden, kan het ontwikkeld worden tot een volwaardig centrum voor kennisdeling en maatschappelijke activiteiten.

Dit is een oproep en verzoek aan een ieder die hier iets mee kan doen: de samenleving, de overheid, de minister van Onderwijs en het bedrijfsleven. De Anton de Kom Universiteit en haar bibliotheek zijn Surinames trots en moeten beschermd worden!

Reena Gangabisoensingh