Met verheven mondhoeken begon ik aan het nieuwsartikel, via de verschillende mediasites, dat het OM overstapt op een volledig digitaal systeem voor vuurwapenvergunningen. Deze stap van het Openbaar Ministerie om vuurwapenvergunningen volledig te digitaliseren is een positieve ontwikkeling. Het vermindert papierwerk, maakt processen efficiënter en draagt bij aan betere controle.

Transparantie en efficiëntie, dat is wat de publieke organen nodig hebben om te verbeteren. Daar zal ook geen enkele burger bezwaar tegen hebben.

Maar helaas gingen de mondhoeken weer omlaag aan het einde van het nieuwsartikel, bij het vernemen dat er slechts één betaalmethode mogelijk is. De keuze om betalingen uitsluitend via de Uni5Pay+ wallet te laten verlopen roept vragen op. In Suriname maken veel burgers en bedrijven nog altijd hoofdzakelijk gebruik van contact geld voor betalingen.
Verbetering van het betaalverkeer door digitale betaalmethoden aan te bieden juich ik toe.

Maar alle commerciële banken bieden digitale betalingen aan via hun internetbanking of mobiele app en een groot deel van de burgers maakt al gebruik van deze betaaldiensten van de banken. Door nu één specifieke betaalapp te verplichten, wordt een grote groep vergunninghouders beperkt in hun keuzevrijheid. Bovendien wordt de burger die intussen al
rekeninghouder is van één of meerdere banken, niet zijnde de bank die de Uni5Pay+ wallet aanbiedt, ook nog verplicht om van die bank de diensten af te nemen.

Digitalisering zou juist moeten gaan over gemak en toegankelijkheid voor iedereen. Het zou dan ook wenselijk zijn dat het OM naast Uni5Pay+ ook de vertrouwde bankoverschrijving als betaaloptie blijft aanbieden of meerdere digitale betaalmethoden mogelijk maakt.

Digitalisering werkt het best wanneer het modernisering combineert met keuzevrijheid en toegankelijkheid voor alle gebruikers.

Satish Mahes