De democratische rechtsstaat is het fundament van ons land. De uitdrukking "efu yu lobi na okro, yu musu nyan den siri tu" wordt vaak gebruikt om aan te geven dat we de minder prettige kanten van onder andere onze politieke keuzes moeten accepteren. Maar als de 'zaden' van de democratie bestaan uit een cyclus van nepotisme en corruptie, moeten we ons afvragen of we wel het juiste gerecht eten.

In het stuk 'de okers...' werd gesteld dat de roep om deskundige technocraten in plaats van politici het fundament van onze democratie zou ondermijnen. Het argument luidt dat een regering de uitdrukking moet zijn van de wil van het volk. De auteur waarschuwde zelfs dat een regering die te veel afstand neemt van politieke representatie, al snel wordt gezien als een 'technocratisch elite clubje', wat het vertrouwen van internationale partners zou schaden.

Dit is in theorie een sterke verdediging van onze staatsinrichting, maar het negeert de harde werkelijkheid van het Surinaamse bestuur. De theorie van politieke vertegenwoordiging staat in schril contrast met de dagelijkse praktijk, waar partijloyaliteit en familierelaties vaak belangrijker zijn dan competentie en ervaring. De 'wil van het volk' kan simpelweg niet worden getoetst aan de benoeming van politieke loyalisten. Iemand die slechts een paar honderd stemmen haalt in de parlementsverkiezingen, kan onmogelijk worden gezien als de vertegenwoordiger van de brede wil van het volk bij een ministeriële benoeming.

Integendeel, het is juist een misvatting dat deskundige leiders zonder politieke achtergrond onze internationale status zouden schaden. Internationale organisaties zoals de Verenigde Naties en de Organisatie van Amerikaanse Staten hechten niet alleen waarde aan representativiteit, maar vooral ook aan de stabiliteit en integriteit van een land. Een regering die aantoonbaar uit deskundige, integere en onbesproken leiders bestaat, zal juist meer respect en vertrouwen afdwingen dan een regering die geplaagd wordt door schandalen en inefficiëntie. In de internationale arena neemt onze representativiteit toe naarmate onze leiders integerder en competenter zijn.

Onschuldpresumptie als rookgordijn
Een ander punt van zorg is het gebruik van de onschuldpresumptie. Hoewel het juridisch onjuist is om iemand zonder bewezen schuld uit te sluiten, negeert dit standpunt de cruciale rol van integriteit in de politiek. Het argument dat 'verdachtmakingen' louter een instrument zijn om tegenstanders uit te schakelen, verhult een dieper probleem: een gebrek aan publiek vertrouwen in politici die een twijfelachtig verleden hebben.
De onschuldpresumptie wordt in de praktijk te vaak als een rookgordijn gebruikt om onverantwoord gedrag te verdedigen en benoemingen van dubieuze figuren te rechtvaardigen. Dit is een juridisch correct, maar moreel failliet argument. In de politiek volstaat het niet om enkel juridisch onschuldig te zijn. Een leider moet ook ethisch onberispelijk zijn en een standaard nastreven die boven elke twijfel is verheven.

Hoop voor de toekomst
De echte uitdaging is niet het beschermen van de democratie tegen de roep om deskundigheid, maar ervoor zorgen dat de democratie daadwerkelijk de beste en meest integere leiders voortbrengt. Het 'oude' politieke systeem, waarin vriendjespolitiek de norm was, moet plaatsmaken voor een transparant en objectief selectieproces. De roep om technocraten is daarom niet zozeer een verwerping van onze democratie, maar een schreeuw om competentie, eerlijkheid en verandering.

Dit is de enige manier om de kansen die voor ons liggen te benutten. Vooral met de op handen zijnde olie- en gasproductie is het cruciaal dat de opbrengsten ten goede komen aan heel het volk, en niet aan een kleine, bevoorrechte elite. Een eerlijk en transparant systeem zal ervoor zorgen dat Suriname eindelijk de welvaart kan bereiken die het zo hard verdient. Het is de hoogste tijd om een einde te maken aan het 'oude' Suriname en te bouwen aan een toekomst waarin de beste mensen, gebaseerd op hun verdiensten, de kans krijgen om ons land te leiden.

Jalmard Irion
Econoom