"Vox populi, vox Del :  de stem van het volk, de stem van God".  Wijze woorden uit de Romeinse tijdperk, waaruit veel lering kan worden getrokken. Vooral de toekomstige coalitiepartners, hebben, ter rechtvaardiging van zowel hun samenwerking als hun voorgenomen beleidskeuzes en – plannen,  het veelvuldig erover, dat het volk bij de afgelopen verkiezingen heeft gesproken; echter, de nieuwe beleidmakers en bestuurders dienen ervan doordrongen te zijn, dat de kiezers  zich op 25 mei 2025 geenszins hebben uitgesproken over de aangegane samenwerking tussen de zes van de zeven partijen, met behaalde zetels.

Hoe het ook zij, nu de verkiezingsuitslag voor zich spreekt, dienen alle partijen hun krachten adequaat te bundelen, gericht op maximale realisering van  het volks- en landsbelang. Immers, niet alleen de aankomende regering, maar ook de totale samenleving staat een immense taak te wachten, waarbij de uiterste participatie van elke burger in het ontwikkelingsproces van ons land  is vereist; de "Surinaamse krabbenmentaliteit",  dient voor eens en altijd plaats te maken voor zowel waarachtige vaderlandsliefde als maximale inzet en persoonlijke inspanning.  

Aandachtspunt voor de toekomst is zeker, dat deelname van vooral kleine(re) politieke partijen aan verkiezingen weldoordacht en verantwoord dient te geschieden;  immers, liefst de helft van de 15 toegelaten partijen, blijkt tevergeefs te hebben deelgenomen aan de afgelopen  verkiezingen, waardoor ze ook nog hun verplichte financiele bijdragen/borgsom zijn kwijtgeraakt. Mogelijk zijn deze partijen er bekaaid van afgekomen, omdat de meeste kiezers nog niet rijp zijn voor daadwerkelijke veranderingen en nieuwe politiekvoering; er wordt nog steeds te vaak sentimenteel, traditioneel en etnisch gestemd! 

Destijds leek het even erop,  dat een doorbraak was bereikt, toen het DA 91 was gelukt om 9 zetels en Aktiegroep om 4 zetels te behalen, omdat progressieve leiders erin waren geslaagd om hun achterban zodanig te inspireren, dat er op basis van ideologie, programma, moed en daadkracht  werd gestemd!

Opmerkelijk is, dat de verkiezingsresultaten van 25 mei 2025, laten zien, dat de doorsnee kiezer geen prioriteit meer geeft aan uitsluitend materiele voorzieningen en overduidelijk voorbij blijkt te zijn gegaan aan de beoogde effecten van de diverse pakketten, fietsen en vele financiële tegemoetkomingen. Er blijkt voorkeur te zijn gegeven aan  politici, van wie wordt aangenomen, dat die zich daadwerkelijk willen en kunnen inzetten voor het algemeen belang. 

De huidige politieke arena, is een heel andere, dan van het afgelopen decennia; de kiezers laten zich geen knollen voor citroenen meer verkopen, waardoor het voor zich spreekt, dat de aankomende regering een immense taak staat te wachten, waarbij ook de inzet van elke rechtgeaarde Surinamer zonder meer is vereist; hand in hand, schouder aan schouder, zal er onvoorwaardelijk voor alle Surinamers, op basis van gelijkwaardigheid en overeenkomstigheid, hard gewerkt dienen te worden, en onder geen beding voor primair selecte groepen of partijen.

Vervlogen kansen
Anno 2025, is er geen ruimte meer voor de denkfout, dat het electoraat alles, wat op  podia wordt gepredikt, klakkeloos aanneemt. Met de huidige regeerders is immers radicaal afgerekend, omdat er destijds een verkeerde start werd gemaakt en de president, anders dan hij, in het Nederlandse televisieprogramma College Tour, beloofde, helemaal niets heeft rechtgetrokken en zelfs verder is gegaan met misstanden van zijn voorganger en ook zijn eigen desastreus beleid. Evenmin is hij zijn belofte nagekomen,  om naar  het volk te zullen luisteren, hetgeen hem fataal is geworden. 

Deze president had alle mogelijkheden om ons land tot  grotere hoogten te brengen, maar heeft deze grotendeels onbenut gelaten. Vanaf het aantreden van de regering, werd de gemeenschap geconfronteerd met gebrek aan transparantie en deugdelijke communicatie, terwijl uitdrukkelijk was beloofd, dat men het anders zou doen, dan de vorige regering; helaas is het bij woorden en loze kreten gebleven.

Het is toch te zot voor woorden, dat zelfs het PVV kamerlid, Raymond de Roon, tijdens het eerste notaoverleg over Suriname, stevige kritiek heeft geuit op de staat van het land en het beleid van president Santokhi. Volgens hem is er ook geen sprake van structurele vooruitgang en blijft Suriname kampen met corruptie, bestuurlijke zwakte en groeiende afhankelijkheid van het buitenland.                                                                                           
Hopelijk slaagt de komende regering er daadwerkelijk in, om haar belofte na te komen en het tij te keren; het is thans de hoogste tijd, om vooruit te blikken en te werken in algemeen 's lands- en volksbelang! Mogelijk kan men positief putten uit de inaugurele rede van de vroegere Amerikaanse president, John F. Kennedy:  "vraag niet wat je land voor je kan doen, vraag wat jij voor je land kan doen!"

Roy Harpal