NDP: VHP zoekt redding in retoriek, maar de feiten blijven onaangenaam

De reactie van de VHP op de brede publieke verontwaardiging over haar brief aan het OKB is tekenend voor een partij die weigert in de spiegel te kijken. Met veel woorden probeert de partij zich te verschuilen achter juridische taal en democratische termen, maar de realiteit is helder: de VHP probeert twijfel te zaaien over verkiezingen die zij heeft georganiseerd en verloren.

Als reactie op de verontwaardiging van de NDP over de brief van de VHP aan het OKB stelt de VHP dat een brief schrijven geen misdaad is, en dat klopt. Maar een brief waarin men zonder te onderzoeken en/of zich te laten informeren zware beschuldigingen uit, is niet onschuldig. Zeker niet als die brief oproept om de verkiezingsuitslag voorlopig niet bindend te verklaren. Dat is geen neutrale vraag meer, maar een poging om de uitkomst te vertragen of te ondermijnen.

En dat precies op het moment dat zes partijen samen een duidelijke meerderheid vormen, gedragen door een uiterst ruim mandaat. Dat heet: het volk heeft gesproken en de VHP heeft verloren. De VHP verloor fors en dat heeft niets te maken met koffers of beelden, maar alles met beleid dat het volk massaal heeft afgewezen. Dan is het juist de VHP die nu, in plaats van die uitslag te respecteren, zich wentelt in insinuaties en vertragingstactieken.

De VHP stelt dat zij niets verkeerd doet en zich keurig binnen de wet gedraagt. Maar dezelfde VHP die de pers de mond snoerde, demonstraties met geweld liet uiteenslaan en ons land opzadelde met ongekende armoede en vriendjespolitiek, heeft weinig recht van spreken als het gaat om transparantie en democratische waarden.

De partij die vijf jaar lang als een olifant in een porseleinkast tekeer ging, speelt nu plotseling de hoeder van de rechtsstaat. Dat is niet alleen ongeloofwaardig, het is ronduit hypocriet.

Het volk heeft niet alleen de VHP afgewezen, maar koos massaal voor verandering. Dat is ook wat de zes partijen gemeen hadden in hun campagnes. Het was een NEE tegen voortzetting van het VHP-beleid, terwijl NDP, NPS, ABOP, PL, A20 en BEP elk op hun eigen manier campagne hebben gevoerd vóór een andere koers - wat zichtbaar is aan de stembusuitslag.

Als de VHP echt gelooft in democratie, dan toont zij dat niet met woorden, maar met daden: door de uitslag te accepteren, de kiezer te respecteren en niet via achterdeurtjes de macht te proberen te behouden die zij van het volk heeft verloren.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat in de afgelopen vijf jaar, en zeker juist nu, steeds meer VHP’ers overstappen naar andere partijen. Dat gebeurt niet alleen omdat andere partijen veel aantrekkelijker zijn, maar omdat velen zich niet meer herkennen in de koers van de VHP: autoritair, ondoorzichtig en steeds verder verwijderd van de realiteit.