In Suriname worden ongeveer 4.000 mensen behandeld met levensreddende hiv-remmers. Deze medicijnen moeten weliswaar levenslang ingenomen worden, maar als mensen met hiv deze remmers goed innemen is hun levensverwachting even goed als die van mensen die geen hiv hebben. Hoewel deze mensen het virus bij zich dragen, hebben zij hier geen klachten van: ze zijn niet ziek en kunnen normaal blijven werken, en zodoende hun gezin onderhouden en bijdragen aan de economie van Suriname.  Ook kunnen zwangeren met hiv dankzij deze remmers kinderen baren die geen hiv hebben.

Om dit te kunnen bereiken is continue toegang tot deze hiv remmers noodzakelijk, en moeten er zo min mogelijk drempels zijn. Als medicijnen niet goed worden ingenomen kan dit ertoe leiden dat het virus weer actief wordt en bij de persoon zelf ziekte veroorzaakt, maar deze persoon is dan ook weer besmettelijk en kan het virus weer overdragen. Bovendien is er een risico op het ontstaan van resistentie tegen de medicijnen, wat betekent dat ze niet meer werken en dat andere medicijnen gezocht moeten worden.

Helaas kampt Suriname de laatste jaren regelmatig met (dreigende) stock-outs van de hiv remmers. Hierover werd al meerdere malen met het ministerie gesproken, en beloftes ten aanzien van de continue beschikbaarheid van medicatie werden gedaan. Vanaf december 2024 werd opnieuw de noodklok geluid.

Echter op dit moment kampen we met het grootste tekort aan remmers in lange tijd. Een grote groep van ongeveer 1.000 patiënten krijgt al enkele weken niet de remmers die ze eigenlijk moeten krijgen, omdat deze niet meer beschikbaar zijn. Er worden nu medicijnen die eigenlijk zijn bedoeld voor kinderen aan hen verstrekt.

Op dit moment is er bij BGVS ook geen enkele voorraad meer van deze hiv-remmers voor kinderen, en bij een deel van de apotheken is het ook op. De totale voorraad bij de verschillende apotheken in het land is nog genoeg om de volwassen patiënten voor 1 tot anderhalve week te behandelen, maar op dat moment zal zowel de behandeling voor kinderen als voor deze 1000 volwassenen met hiv niet meer beschikbaar zijn in Suriname.  Ook de drankjes die pasgeboren baby’s krijgen om een hiv infectie te voorkomen zijn deels vervallen.

De minister ontkent ondertussen in de media, zoals in een recent interview bij SRS radio, en ook in persoonlijke apps dat er problemen met de beschikbaarheid van hiv-remmers zijn. Er is zelfs gezegd dat de hiv behandelaren geen alternatieve medicijnen willen voorschrijven, terwijl er juist al maanden aan de bel getrokken wordt, gevraagd is om alternatieve combinatiemedicijnen versneld binnen te halen en vrijwel al deze patiënten inmiddels met medicatie voor kinderen worden behandeld.

Suriname is een van de weinige landen waar de hiv-epidemie erger wordt in plaats van beter. Om dit grote probleem in de volksgezondheid aan te pakken zijn voldoende testen en continue toegang tot antiretrovirale medicatie essentieel. Helaas zal de huidige situatie leiden tot een toename van ziekte door hiv, een toename van het aantal resistente virussen, en een verlies in vertrouwen in de zorg door een grote groep patiënten.  Ontkenning van het probleem en het volkomen ten onrechte blameren van de hiv-behandelaren lost niets op.

Hiv-behandelaren:
- Marja van Eer (internist Diakonessenhuis)
- ⁠Bernardo Panka (internist-intensivist 's Lands Hospitaal)
- ⁠Karin Waldring (internist-infectioloog RKZ)
- ⁠Margary Muringen (kinderarts Diakonessenhuis)
- ⁠Stephen Vreden, internist-infectioloog
- Lycke Woittiez, internist-Infectioloog Academisch Ziekenhuis Paramaribo