Ongeacht welk kiesstelsel er ook in het parlement wordt goedgekeurd, zullen de politieke partijen met een zeer smalle rug blijven versnipperen voor wat betreft het aantal stemgerechtigden dat op hun zal stemmen. Dit komt voort uit het gegeven dat deze partijen nu al niet warm lopen om zich te bundelen tot een krachtig alternatief voor het electoraat. Met deze opstelling bieden deze partijen de mensen die het niet meer zien zitten bij de machthebbers, die het voor het zeggen hebben gehad de afgelopen jaren, nog niet de ruimte om een strategische keuze te maken. Wie had gehoopt dat deze organisaties de op handen zijnde wijzigingen van het kiesstelsel zouden aangrijpen om zich politiek te hergroeperen, heeft zich dus lelijk vergist. 

De aanpassing van het kiesstelsel is vorig jaar middels een uitspraak dwingend voorgeschreven door het Constitutioneel Hof.  Als we mogen uitgaan van de berichtgeving hoe de leiders van de kleine politieke partijen denken over samenbundeling, dan is een samengaan in dit stadium echt een brug te ver voor hen. Deze leiders hebben het steeds weer over het ondemocratisch gehalte en gebrek aan ontwikkelingsvisie van de zogenaamde grote partijen. Tegelijkertijd zijn ze niet instaat om daadwerkelijk te tonen dat ze samen kunnen bundelen tot een stabiele cohesie om de ontwikkeling van Suriname ter hand te nemen. Zij hebben ook last van dezelfde karakteristieke eigenschappen waarvan zij de leiders van de grote partijen verwijten. Dat zijn elementen als hebzucht, opportunistische opstelling, populisme, eigen persoonlijk belang, geldingsdrang, materialistische drang etc. 

Wat de samenbundeling ook bemoeilijkt is dat zij allemaal een voortrekkersrol wensen te vervullen in een nieuw te vormen constellatie. Ze willen allemaal bijvoorbeeld in de grootste kieskring Paramaribo de lijsttrekker zijn. Dat is dus onmogelijk. Deze benadering legt ook een gebrekkig inzicht van hen bloot. Want wanneer er eenmaal regeermacht is verworven, zullen er meerdere posities beschikbaar komen ter invulling.

Aangegeven dient te worden dat een land duurzaam ontwikkelen, niet alleen een kwestie van intellectuele bagage en of charismatisch leiderschap is. Want deze twee elementen hebben we in voldoende mate in dit land en toch zien we waar we qua ontwikkeling staan. Wat ook van essentieel belang is, is dat degenen die in het zadel worden geholpen, ook het hart op de juiste plek moeten hebben voor het land waarin we allemaal zijn geboren, wonen en werken. Wat de leiders van kleine partijen ook moeten begrijpen, is dat regeermacht verwerven gepaard gaat met politiek draagvlak van het electoraat. 

Een typisch probleem wat we in Suriname hebben, is dat er genoeg kader rondloopt binnen deze partijen, maar tegelijkertijd missen zij het charisma om het volk achter zich te krijgen. Het verhaal dat zij vertellen is niet herkenbaar voor de massa en komt dus maar niet aan. Terwijl aan de andere kant er wel charismatische leiders zijn die hun verhaal in de juiste verpakking weten te gieten en zich makkelijk kunnen bewegen onder het volk. Enige jaren terug hebben we dit ook gezien in de Verenigde Staten. De controversiële Donald Trump stond op gegeven ogenblik tegenover de intellectueel en carrière politica Hilary Clinton. Er werd aangenomen dat Clinton het zou winnen van Trump. Dit, op basis van imago en politieke ervaring. Uiteindelijk heeft Trump het met een beduidend grotere aanhang, van Clinton gewonnen.

Ettiré Patra