De bewerkte gezichten van de 15 slachtoffers van 8 december 1982.


"Bidden wij God dat wij als land en als volk heel spoedig vrij mogen worden van die donkere wolk die sinds de 8 Decembermoorden boven Suriname hangt. En dat gerechtigheid op korte termijn mag zegevieren. Bestraffing is het logische gevolg van veroordeling. Moge het zo geschieden", zei pater Toon te Dorsthorst tijdens de herdenkingsdienst van 40 jaar Decembermoorden donderdagavond in de Alfonsuskerk.

Door een indrukwekkende animatie zijn de 15 vermoorde critici van het toenmalige militair regiem onder leiding van Desi Bouterse, tot leven gewekt. Bij het afroepen van de namen van de slachtoffers verscheen tijdens de herdenkingsdienst op een groot scherm de geanimeerde lachende gezichten en hun heldere blik. Dit klassenwerk kreeg een staande ovatie van de aanwezigen. Bij de herdenking van 40 jaar Decembermoorden werd de roep om gerechtigheid en bestraffing door diverse sprekers geuit. Dit is noodzakelijk in een rechtsstaat, werd benadrukt. De Organisatie van Gerechtigheid en Vrede (OGV) en de nabestaanden, zijn ervan overtuigd dat dit proces bevredigend zal worden afgesloten met berechting.

Betty Goede, voorzitter van OGV, merkte op dat in de loop van 40 jaar diverse nabestaanden zijn overleden. Zij hebben de uitkomst van het proces niet meegemaakt. Slechts één moeder, die van Jiwansingh Sheombar (25), het jongste slachtoffer, is nog in leven. Pater Toon te Dorsthorst merkte op dat er een lange en moeizame weg is afgelegd. Hij is ervan overtuigd dat de waarheid en het recht zullen zegevieren. Moedige rechters hebben reeds de daders veroordeeld. De zaak is nu in hoger beroep, maar ook daar zal recht geschieden. De 15 slachtoffers zijn gezuiverd van alle verdachtmakingen. Hij riep op om te blijven geloven in de rechtsstaat.

Pater Toon te Dorsthorst. (Foto: René Gompers)

Het rechtsproces heeft volgens de geestelijke veel sabotage en vertraging ondervonden. Het geduld van de nabestaanden is zwaar op de proef gesteld. Ieder mens heeft recht op hoger beroep. Pater Toon vroeg zich af wat voor zin een hoger beroep heeft als er geen nieuwe feiten naar voren zijn gekomen. Bouterse zou het Surinaamse volk een dienst bewijzen door manmoedig de verantwoordelijkheid van de moorden op zich te nemen en zijn aandeel daarin te erkennen. Hij moet echte vragen niet ontwijken.

Erkenning zou genoegdoening betekenen voor de familieleden die hun dierbaren hebben verloren. Zonder erkenning van het eigen aandeel is het moeilijk om vergeving te ontvangen. "Vergeving is gratis maar het is niet goedkoop", stelde Pater Toon. "Je moet eerst je eigen aandeel erkennen, toegeven en belijden. Misschien vraag ik te veel van Bouterse. Misschien vraag ik ook teveel van de andere daders. Maar ook de daders verlangen diep in hun hart in het reine te komen met hun aandeel in de menselijke tragedie". Een tragedie die Suriname al 40 jaar lang in zijn greep houdt.