Marcel Meyer
Op 29 maart 2022 overleed geheel onverwacht mijn vriend dr.h.c. ir. Marcel A. Meyer. Hij is 77 jaar geworden. Mede door de vele functies die hij in de samenleving heeft bekleed en zijn bijzondere contactuele eigenschappen, was hij voor velen een vriend of bekende. Niemand zal een ontmoeting met Marcel gauw vergeten. Hij wist iedereen met zijn bijzondere persoonlijkheid voor zich in te nemen.
 
Marcel werd in 1944 geboren in een gezin met tien kinderen in de Gonggrijpstraat. Als kind had Marcel al interesse in weg- en waterbouw. Hij bestudeerde hoe het gemaal in de Cultuurtuin water pompte in de Sommelsdijcksekreek en kwam te laat op school omdat hij maar bleef kijken bij asfalteringswerkzaamheden. Na zijn middelbare school vertrok hij naar de TH Delft. Hij studeerde daar Civiele Techniek. Hij deed dat in slechts 5 jaar, een bijzondere prestatie. Intussen ontmoette hij  zijn grote liefde Leah Calor. Ze trouwden in 1965 en kregen drie kinderen. Het gezin keerde in 1968 terug naar Suriname, waar Marcel in dienst trad van het bureau van zijn schoonvader, landmeter Bert Calor. Calor had het eerste Surinaamse ingenieursbureau Sunecon opgericht. Al snel kreeg de toen 25-jarige Marcel de leiding over het bureau. Hij werd de personificatie van Sunecon.

Marcel hechtte zeer aan de overdracht van kennis. Zo was hij betrokken bij de oprichting van het Natin en de Technische Faculteit van de Universiteit van Suriname. Hij was docent aan deze instellingen en tientallen studenten uit Suriname en Nederland hebben stage gelopen bij Sunecon. Daarnaast heeft hij de branche van raadgevend ingenieursbureaus in Suriname op de kaart gezet. Hij was medeoprichter en jarenlang bestuurslid van de Orde van Raadgevend Ingenieursbureaus in Suriname (ORIS). Hij heeft zich intensief beziggehouden met de herziening van de bouwregelgeving. Tenslotte hebben Marcel en ondergetekende een boek in twee delen, getiteld Bouwen aan de Wilde Kust, het licht doen zien. Hierin is de ontwikkeling van de civiele infrastructuur van Suriname vastgelegd. Het idee kwam uiteraard van Marcel, die dit al tientallen jaren in zijn hoofd had. Tussen 2009 en 2019 hebben we zijn plan gerealiseerd. Hij beschouwde dit als een mooie afsluiting van zijn loopbaan.

In de eerste jaren was Marcel vooral als een echte civiel ingenieur aan het werk, maar al snel werd hij ook bestuurder in de sportwereld, bij de VSB en in de Rotary. Hij was 4 jaar voorzitter van de Surinaamse Atletiek Bond, 15 jaar secretaris-generaal van het Surinaams Olympisch Comité en bijna 30 jaar bestuurslid van de VSB, waarvan 18 jaar voorzitter. Niet voor niets was hij erelid van de VSB. Hij was 14 jaar voorzitter van de Caribbean Employers Confederation. Ook op diplomatiek vlak was hij actief. Vanaf 1982 tot vlak voor zijn overlijden was hij honorair consul van Noorwegen.

Marcel initieerde en ondersteunde talloze ideeën en initiatieven op het gebied van erfgoed en natuur. Sinds de oprichting van de Stichting voor Surinaamse Genealogie (SGS) was hij de vertegenwoordiger van de SGS in Suriname. Hij was dol op het uitpluizen van stambomen, hoewel volgens Marcel Suriname geen stambomen kende, maar slechts struikgewas. Hij heeft tientallen personen geholpen met het zoeken naar hun voorouders. Ook zijn eigen familiestamboom heeft hij uitgeplozen en vastgelegd.

Het voorgaande beschrijft slechts een deel van al zijn werkzaamheden en functies. Voor alles wat hij voor Suriname heeft betekend, werd hij onderscheiden als Grootofficier in de Ere-orde van de Gele Ster. In augustus 2021 werd hij benoemd tot eredoctor aan de Universiteit van Suriname.

Zelf kende ik Marcel sinds 1982. Ik weet niet wat hij in mij als jong ingenieurtje zag. We waren erg verschillend, maar hij voelde blijkbaar meteen een relatie die uitgroeide tot een hechte vriendschap. Ik heb veel van hem geleerd over Suriname. Hij kende de complexe samenleving door en door en wist precies welke wegen te bewandelen. Het is een grote prestatie hoe hij met zijn tomeloze energie alle organisaties die hij heeft geleid, door de woelige afgelopen halve eeuw heeft geloodst. Hoewel hij zich nog steeds graag voordeed als de grote expert, had hij de inhoud allang achter zich gelaten. Met zijn charme en welbespraaktheid wist hij mensen aan zich te binden. Bovendien kon hij heel goed delegeren. Hij hield van mensen, had een groot hart, was zeer hulpvaardig en had een enorm netwerk. Marcel was geliefd tot ver over de grenzen, wat blijkt uit de vele geschokte en warme reacties op zijn plotselinge heengaan. Ik ga de grote bouwer aan de Wilde Kust erg missen.

Hillebrand Ehrenburg