India: Ganges vol drijvende doden

De heiligste rivier van India, de Ganges, is vol met doden. Honderden lijken zijn drijvend in de rivier gevonden of begraven in het zand van de oevers. Degenen die dicht bij de aangespoelde plaats wonen, in de noordelijke staat Uttar Pradesh, zijn bang dat ze Covid-19-slachtoffers zijn.

India is de afgelopen weken overweldigd door een verwoestende tweede golf van de pandemie. Het heeft meer dan 25 miljoen gevallen en 275.000 doden geregistreerd, maar experts zeggen dat het werkelijke dodental vele malen hoger ligt.

De lichamen op de oevers van de rivier, tezamen met brandstapels die dag en nacht branden en crematieplaatsen die bijna geen ruimte meer hebben, vertellen het verhaal van een dodental dat ongezien en niet erkend wordt in officiële gegevens.

Rivierbeddingen bezaaid met graven
De gruwel in Uttar Pradesh kwam voor het eerst aan het licht op 10 mei toen 71 lijken aanspoelden op de oever van de rivier in het dorp Chausa in Bihar, vlakbij de staatsgrens.

Neeraj Kumar Singh, hoofdinspecteur van politie van Buxar, waar Chausa is gevestigd, vertelde de BBC dat autopsies werden uitgevoerd op de grotendeels ontbonden lichamen, DNA-monsters werden genomen en de lichamen werden begraven in putten bij de rivieroever.

Ambtenaren zeiden dat sommige van de overblijfselen lichaamsdelen konden zijn die hun weg naar de Ganges hadden gevonden na routinematige crematies aan de oevers, maar ze vermoedden dat de lijken in de rivier waren gedumpt. De politie legde een net over het water om er nog meer op te vangen.

Een dag later, tien kilometer van Chausa, werden tientallen zwaar ontbonden lichamen aangetroffen op de oever van de rivier in het dorp Gahmar in het Ghazipur-district in Uttar Pradesh, met wilde honden en kraaien die zich tegoed deden aan hen.

Lokale mensen zeiden dat de lichamen al een aantal dagen op dijken waren aangespoeld, maar de autoriteiten hadden hun klachten over de stank genegeerd totdat het nieuws over de lijken die stroomafwaarts in Bihar waren gevonden de krantenkoppen haalde.

Tientallen opgezwollen en ontbonden lichamen die in de rivier drijven, 'begroetten' ook dorpelingen in het naburige Ballia-district toen ze voor hun ochtendduik gingen in de meest heilige rivier van India. De krant Hindustan meldde dat de politie 62 lijken had geborgen.

In Kannauj, Kanpur, Unnao en Prayagraj is de rivierbedding bezaaid met ondiepe graven. Video's die vanaf de Mehndi Ghat-dijk in Kannauj naar de BBC worden gestuurd, laten tientallen terpen op mensenmaat zien. Velen zien eruit als een hobbel in de rivierbedding, maar elk verbergt een lichaam. Bij de nabijgelegen Mahadevi ghat werden minstens 50 lichamen gevonden.

Traditioneel cremeren hindoes hun doden. Maar veel gemeenschappen volgen wat bekend staat als "Jal Pravah" - de praktijk van de lichamen van kinderen, ongehuwde meisjes of degenen die sterven aan infectieziekten of slangenbeten in de rivier te laten drijven.

Veel arme mensen kunnen zich ook geen crematie veroorloven, en daarom wikkelen ze het lichaam in witte mousseline en duwen ze het in het water. Soms worden de lichamen aan stenen vastgemaakt om ervoor te zorgen dat ze onder water blijven, maar evenveel worden er zonder gewichten rondgedreven. In normale tijden zijn lijken die in de Ganges drijven geen ongewoon gezicht.

Wat zeldzaam is, is dat er zo velen in zo korte tijd opduiken, en op zoveel plaatsen langs de oever van de rivier. Een journalist in Kanpur vertelde de BBC dat de lijken het bewijs waren van een "enorme discrepantie tussen de officiële Covid-19-sterftecijfers en de werkelijke cijfers ter plaatse". Hij zei dat tussen 16 april en 5 mei officieel 196 mensen waren overleden aan het virus in Kanpur, maar de gegevens van zeven crematoria lieten bijna 8.000 crematies zien.

"Alle elektrische crematoria draaiden in april 24 uur per dag, 7 dagen per week. Zelfs dat was niet genoeg, dus de administratie stond toe dat het terrein buiten werd gebruikt voor crematies met hout", zei hij.

"Maar ze accepteerden alleen lichamen die afkomstig waren uit ziekenhuizen met Covid-19-certificaten, en een groot aantal mensen stierf thuis, zonder tests te ondergaan. Hun families brachten de lichamen naar de buitenwijken van de stad of naar naburige wijken zoals Unnao. Toen ze geen hout of een crematieplek konden vinden, begroeven ze ze gewoon op de rivierbedding. '

Een journalist in Prayagraj zei dat hij geloofde dat veel van de lichamen ofwel Covid-19-patiënten waren die zonder test thuis stierven, of arme mensen die zich geen crematie konden veroorloven. "Het is hartverscheurend", zei hij. "Al deze mensen waren iemands zoon, dochter, broer, vader en moeder. Ze verdienden enig respect bij de dood. Maar ze zijn niet eens opgenomen in de statistieken - ze stierven onbekend en werden onbekend begraven."