Dossier Corona: De falende PCR test

Dagelijks verschijnen wereldwijd cijfers over het aantal testen en besmettingen met Covid. Die tonen een schrikwekkend beeld van een niets ontziend virus waarbij de dood op de loer ligt. Dit leidt meteen ook naar ondraaglijke toestanden voor de gezonde bevolking. Ook in Suriname zijn we niet gespaard gebleven van maatregelen die het economische en sociale leven grotendeels ontwrichten of lamleggen. Gerenommeerde wetenschappers stellen echter vragen bij de manier waarop die metingen en cijfers tot stand komen. 
Voldoende reden voor Luthe om in de Berliner Zeitung (ii) aan te geven: “Het is nu dringend tijd om weer rationeel en in overeenstemming met de rechtsstaat te handelen. Als zelfs de regering moet toegeven dat de dagelijks gerapporteerde testcijfers niet duiden op een infectie, ontbreekt ook de basis in de verordeningen. De tests kosten immense resources, zijn een miljarden business voor de fabrikanten, maar zijn nutteloos voor de bestrijding van infecties.”

Een Belgisch-Nederlands team van wetenschappers schreef diezelfde periode dat de gebruikte RT-qPCR-test, die wereldwijd beschouwd wordt als gouden standaard voor het detecteren van het SARS-COV-2, niet zonder validiteitsproblemen is. De test maakt bijvoorbeeld geen onderscheid tussen materiaal dat afkomstig is van een oude infectie, en een virus dat in staat is een infectie te veroorzaken. Zonder aanvullende diagnostiek bestaat het risico dat mensen onterecht de stress van het besmet-zijn ervaren terwijl ze dat helemaal niet zijn, in quarantaine geplaatst worden en/of dat er ook andere onnodige maatregelen getroffen worden die het welzijn en de economie schaden. (iii)

Dezelfde conclusies trekken onderzoekers van Cochrane (UK) leider op wereldniveau voor medisch advies aan overheden. “Routinematige laboratoriumtests, waaronder ook de PCR test, kunnen geen onderscheid maken tussen COVID-19 en andere ziekten als oorzaak van infectie, ontsteking of weefselschade. De definitieve COVID-19-diagnose moet worden gesteld op basis van andere tests.” (iv)

Diezelfde visie is ook gerapporteerd aan de Franse Senaatscommissie door een onderzoeksteam onder leiding van de gerenommeerde Franse geneticus Alexandra Herion-Caude. (v) En uiteindelijk is er die befaamde uitspraak van Nobelprijswinnaar Scheikunde, Kary Mullis, de uitvinder van de test zelf “Iedereen kan op praktisch alles positief testen met een PCR-test, als je deze maar lang genoeg uitvoert”. 

Wereldwijd spreken onafhankelijke onderzoekers zicht uit tegen de PCR test en de daaruit voortvloeiende maatregelen. Het is ondenkbaar dat al deze wetenschappers die geen enkele persoonlijke baat hebben bij hun onderzoeksgegevens deze zouden vervalsen. Aan de andere kant staat de farmaceutische industrie die miljarden verdient aan tests, mondkapjes, injectie enz.. Zij blijven de WHO in het oor fluisteren dat de maatregelen nodig zijn.  Het is echter niet voor het eerst dat de farmaceutische industrie haar onderzoeksgegevens verdraaid. Zo betaalde Pfizer in 2009 de recordboete van 2,3 miljard voor frauduleuze marketing van een medicijn. (vi)

Hoe dan ook, de vraag die nu ook in Suriname gesteld moet worden is of de verordeningen werkelijk nodig zijn.  Het Duitse Parlementslid Luthe legt de vinger op de zere plek: de basis voor al de verordeningen ontbreekt! Wel resulteren zij in grote stress bij zogenaamd besmette personen en ondermijnen zij het sociale en economische weefsel van onze samenleving.  Zij creëren eveneens een immense angstgolf bij onze bevolking in het algemeen. De gevolgen hiervan, zeker voor onze jongeren, zullen we slechts over jaren kunnen inschatten.
Daartegenover staat dat we nu een aantal besmette personen kunnen redden. Die hebben zonder meer recht op goede geneeskundige verzorging. Vooral zij die zeker besmet zijn. Goed geteste geneesmiddelen voor effectieve behandeling van de zieken zijn echter al voorhanden.
De vraag is of alle andere gezonde mensen hierom moeten lijden. Wie durft die balans op te maken?