Sinds de eerste Coronavirus-besmetting in maart van dit jaar, nu ruim acht maanden geleden, werden alle activiteiten waar veel mensen bij betrokken zijn, verboden. Aangezien het een nieuw virus betrof en de gezondheidsautoriteiten noch niet precies wisten hoe ermee om te gaan, werden er uit voorzorg terecht rigoureuze maatregelen genomen. Deze tendens was wereldwijd te merken en zo wat alle grote competities kwamen stil te liggen. Sommigen werden geannuleerd en anderen werden na enkele maanden toch nog afgewerkt. Gaandeweg werd de internationale sportbeoefening op alle vlakken weer opgestart en is de sportliefhebber al weer getuige geweest van zij het een ietwat aangepaste Champions League- en N.B.A.-finale. Intussen zijn alle Europese voetbalcompetities al begonnen met het nieuwe seizoen, heeft de Conmebol enkele WK-kwalificatie wedstrijden afgewerkt en zijn de groepswedstrijden van de nieuwe editie van de Nations League gespeeld. Tennistoernooien worden afgewerkt, wielrenwedstrijden vinden plaats, kortom het internationale sportleven is in volle gang. In Suriname echter hebben beoefenaars van contactsporten pas eind oktober toestemming gehad om weer te mogen sporten.

De onlangs verkregen toestemming om weer in de open lucht te mogen sporten heeft tot gevolg dat de competities dit jaar niet meer van start zullen gaan. Mits men afstapt van de zelf opgelegde vakantie in december, kan dat op zijn vroegst verantwoord in de tweede helft van januari. Wereldwijd is te merken dat organisaties hun competities aanpassen en dat rustperiodes worden ingekort, zodat hun programma toch nog afgewerkt kan worden. Willen lokale sporters in 2021 enige rol van betekenis spelen bij internationale meetmomenten, dan is het zaak dat er offers worden gebracht. Vakanties moeten worden ingekort en of afgeschaft en er zal heel hard gewerkt moeten worden om op een acceptabel niveau te komen. De competities zullen aangepast moeten worden, waardoor alle wedstrijden in de beschikbare tijd kunnen worden afgewerkt. De als gevolg van Covid-19 aangepaste omstandigheden bieden de gelegenheid om de trainingsintensiteit en -frequentie te verhogen, zodat sporters wennen aan het spelen van meerdere wedstrijden in een kort tijdsbestek.

Nu er groen licht is vanuit de autoriteiten om te mogen sporten, moeten verenigingen daar gretig gebruik van maken door de trainingen meteen te hervatten en niet te wachten op een startdatum vanuit het bestuur. De respectieve bonden moeten ervoor zorgen dat de beschikbare tijd zo efficiënt mogelijk gebruikt wordt, waardoor de sporters bij het aanbreken van internationale meetmomenten gereed zijn om een goede beurt te maken. De bestuurders moeten de leden erop wijzen dat zolang een competitie niet is afgewerkt, er geen afvaardiging kan plaatsvinden. Hierdoor zal iedereen bereid zijn om te werken aan alternatieve oplossingsmodellen (vakanties inleveren etc.) om de competities voortvarend af te werken. Voorts moeten de lidverenigingen alles in het werk stellen zodat de veiligheid van de spelers gegarandeerd blijft, want na een inactiviteit van ruim acht maanden kan niet meteen een toernooi worden georganiseerd. De trainingen zullen fysiologische verantwoord moeten zijn, zodat er geen onnodige blessures optreden.

Indien de bestuurders van de verschillende bonden en verenigingen nalaten om efficiënte competities af te werken en adequate trainingsschema's te ontwikkelen, zal ook nu weer blijken dat we achter de feiten aan hollen. We hoeven het wiel niet uit te vinden. Er is genoeg informatie over hoe andere organisaties erin geslaagd zijn om hun competities weer op te starten zonder het welzijn van de sporters in gevaar te brengen. Als de betrokken actoren falen om een goed vervolg te geven aan de sportbeoefening, zullen we het bij internationale meetmomenten weer eens moeten afleggen.

Mireille Hoepel