De inheemsen zullen niet accepteren dat zij voor “de zoveelste keer sinds de komst van de Europese kolonisten 525 jaar geleden, nog steeds het gelag moeten betalen voor zogenaamde ontwikkeling en verbetering van alle anderen behalve van hun zelf, de eerste bewoners van dit land.” Dat staat in een verklaring die de Organisatie van Samenwerkende Inheemse Dorpen Para (Osip) en het dorpsbestuur van Pikin Poika hebben uitgegeven.

De verklaring komt naar aanleiding van de toezegging die president Desi Bouterse in het afgelopen weekend heeft gedaan aan de ‘wakamangs’ (schooiers) dat er achter Pikin Poika 50 hectare landbouwgrond ter beschikking is. De uitspraak van het staatshoofd heeft grote beroering veroorzaakt bij de dorpsbewoners.

Ze wijzen erop dat de president kort geleden persoonlijk een commissie heeft ingesteld om een oplossingsmodel aan te dragen voor het grondenrechtenvraagstuk. “Maar tegelijkertijd wordt onze voorouderlijke grond weggegeven. In het geniep wordt een beschikking gegeven aan de NV Luchthavenbeheer die grote delen van Witsanti en Hollandse Kamp beslaat.” Ook hebben individuen middenin Cabendadorp grond gekregen, worden houtconcessies uitgegeven in de dorpsgebieden van Cassipora, Pierrekondre-Kumbasi en wordt “gemeenschapsbos aan onze dorpen opgedrongen”, geven de Osip en het dorpsbestuur van Pikin Poika de ernst van de situatie aan.

“Wij, inheemse volken, hebben internationaal erkende rechten. Er is een gerechtelijk vonnis hierover tegen de Staat Suriname om onze rechten nu eindelijk wettelijk vast te leggen.” De organisaties roepen de regering op om in geen geval aan hun rechten te komen.

Ze stellen dat er geen gebied “achter Pikin Poika” bestaat dat niet tot het traditioneel grondgebied van Pikin Poika behoort. Het gebied van Pikin Poika loopt door tot aan de Saramaccarivier. Osip en het dorpsbestuur van Pikin Poika zeggen dat ze al jarenlang protesteren tegen de uitgifte van een grondbeschikking in hun gebied aan de vereniging ‘De Eenheid’ – later de verkavelaar van het project Suricom Park die in 2013 vijfhonderd bouwkavels aan de president cadeau heeft gedaan. De dorpsbewoners hebben uit protest tegen deze en andere aantasting van hun rechten, de weg bezet en zijn er in de loop van de jaren vele brieven en petities naar De Nationale Assemblee en de regering gestuurd, zonder antwoord noch een oplossing te krijgen.

De organisaties zeggen dat de dorpelingen de precaire situatie sterker voelen dan de ‘wakamangs’ aangezien zij in het achterland wonen en dubbel zo duur voor alles moeten betalen door de hoge transportkosten. “Het verlichten van de noden van de ‘wakamangs’ mag niet ten koste gaan van de eeuwenoude rechten van de inheemse volken van Suriname, die door deze zelfde regering zijn aangemerkt als de meest achtergestelde groep die een inhaalslag moet maken.” Ze protesteren daarom met klem tegen uitgifte van hun grondgebieden.