Zijn plantage-gronden overgegaan naar domeingrond?
18 Mar, 10:17
foto


Sommige verhalen die je te horen krijgt, zijn zeker de moeite waard om goed uit te kristalliseren, om de waarheid te achterhalen. In het district Para zouden bepaalde gedeeltes van 5 plantages onteigend zijn door de Staat der Nederlanden in de jaren dertig van de vorige eeuw. De bestemming van onteigening was in verband met mijnbouwactiviteiten van Billiton en Suralco NV. Er zou een 'Cultuurwet' zijn aangenomen door de Nederlandse regering eind 18e eeuw en die wet zou inhouden, dat particulieren wel de gronden op naam konden krijgen in een vorm van 'huurkoop', maar nooit als eigendom in bezit konden hebben. Hierop zou o.a. Suralco zijn 54% bezit van Plantage Onoribo, op dit moment, baseren.

Ik kan u zeggen dat de 'Cultuurwet' nooit is aangenomen in Nederland. Er heeft een ontwerp 'Cultuurwet' bestaan, echter is het amendement op dit wetsvoorstel van de heer Poortman aangenomen. (Een amendement is een voorstel tot wijziging van een wet of een ander officieel document.)
“Na aanneming van het amendement trok het kabinet op 18 mei 1866 het wetsvoorstel van de 'Cultuurwet' in, en trad het gehele kabinet af. Het werd op 1 juni 1866 opgevolgd door het conservatieve kabinet Van Zuylen van Nijeveld .”
Als je dit weet dan denk je oké, goed dat ik het heb uitgezocht. Het verhaal is RODDEL.

Maar leest u verder:
Maar nu lijkt het er heel sterk op dat het ministerie van Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer dit verhaal wel als waarheid heeft aangenomen en hiermee is gaan werken. Als dat waar mocht zijn, dan zijn bijna alle plantage-gronden nu overgegaan naar de status van Domeingronden. Het lijkt er heel sterk op dat sommige inwoners van Para, met bepaalde voorkennis, hier al gebruik van maken. Teveel arealen van plantage gronden worden nu op dit moment officieel uitgegeven als Domein-grond. En dat, terwijl we in ons district al meer dan 4 jaar aan het vechten zijn om voor de gewone man, na de toekenning van arealen, de beschikkingen te krijgen.

Dan staat in het Nationaal Archief nu ineens opgetekend dat Plantage Onoribo maar door één familie zou zijn aangekocht. Terwijl in de echte aktes duidelijk staat vermeld, dat 25 personen dit hebben aangekocht en de rechtmatige eigenaren zijn. Is dit met opzet gebeurd door bepaalde voorkennis denken te hebben? Dit verhaal, uit het nationaal archief is ook te lezen op de website van de Federatie Plantage Eigenaren te Para, bij geschiedenis van plantage Onoribo.

De uittreksels van het GLISS kantoor zijn zeker voor drie plantages, wat wij hebben gezien, de eigendomsaktes niet meer in opgetekend. Ga je de kopieën brengen van de documenten van aankoop, naar het GLISS kantoor, dan wordt er tot nu toe, niets mee gedaan. Het Domeinkantoor geeft mondeling aan dat een groot gedeelte van de mijnafsluiting Lelydorp 3 ook al is uitgegeven als domeingrond. Maar het is plantage grond, ook al heeft hier Billiton en Suralco gemijnd.

Plantage Eigenaren kijk uw documenten na en zorg dat uw eigendomspapieren rechtsgeldig blijven!.

Dus nu kunnen we concluderen, dat Suralco dit cijfer van 54% eigendomsbezit van Plantage Onoribo ook heeft gebaseerd op RODDEL over de Nederlandse 'Cultuurwet' en een eigen gemaakte 'geheime Kaart'. In het staatsarchief van Nederland staat nergens dat in de jaren dertig er gedeeltes van 5 plantages te Para zijn onteigend voor mijnbouwrechten voor Suralco en/of het bedrijf Billiton. Zouden zij daarom deze fabel in Suriname hebben gebracht? Een vraag die je heel gemakkelijk, bij jezelf gaat stellen, toch?

Voor Indonesië heeft het 'cultuursysteem' als methodiek wel bestaan tot 1866. En het ontwerp van de 'Cultuurwet', wilde ook alle Surinamers, als wettige eigenaren van hun gronden, doen onteigenen. De geschiedenis is niet zo mooi geweest voor de Koloniën. Maar in 2019 mag men niet op een oneigenlijke manier met deze schrijdende periode gaan lopen om nazaten van de slaven nu in onzekerheid te brengen of misschien zelfs te beroven van hun rechtmatige gronden.

We houden u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen die we tegen komen bij het uitzoeken van feiten met betrekking tot de mijnafsluitingsactiviteiten van het district Para.

Marie-Louise Vissers en Ronald Hanenberg.
mawinisuriname@gmail.com