“De ontwikkelingsrichting voor ons land helpen bepalen en ook de stappen om te komen waar we willen zijn, dat is waarschijnlijk de beste manier om de rol van de PALU in de afgelopen 37 jaar te typeren”. Dit stelt PALU voorzitter Jim Hok als het gaat om de rol en betekenis van de PALU in de Surinaamse politiek. De partij herdacht woensdag haar 37-jarig bestaan.

Soms willen mensen gewoon een beetje gaan ‘toeren’ met de auto, we kennen dat. Dan rijden ze dus wat rond en het maakt hun niet uit waar ze uitkomen. Maar als je niet doelloos wilt rondrijden dan stel je eerst vast waar je naartoe je gaat, nog voordat je de auto start. Want stel je voor dat je vanuit Paramaribo gewoon begint te rijden zonder dat je vooraf weet waar je naartoe wilt, dan kom je bijvoorbeeld in Apoera aan, terwijl achteraf blijkt dat je eigenlijk in Albina had moeten zijn, stelt Hok.

In het besturen van een land werkt dat in principe precies zo. Politiek gesproken komt het erop neer dat we een toekomstbeeld moet hebben voor onze samenleving. We moeten weten waar we naartoe willen met onze samenleving, al gaat het over een periode van zeg maar 20 of 30 jaar of zelfs langer. Dat hoeft, juist omdat het over zo’n lange periode gaat ook niet een haarscherp geformuleerd beeld te zijn, dat kan zelfs niet als je over zo’n lange periode praat.

Het Groene Boekje
"Maar neem als voorbeeld de situatie die ontstond toen ons land onafhankelijk werd. We traden als land een nieuwe fase in onze ontwikkeling in. We hadden eindelijk de kans om onze eigen doelen te stellen, te bepalen waar we heen wilden met ons land? Als geen ander heeft de PALU dat toen begrepen en het resultaat van veel en intensief werk is op een bepaald moment neergepend in wat later ‘het groene boekje’ zou gaan heten, namelijk het Nationaal Urgentie Programma van de PALU uit 1977", zegt Hok. En dat terwijl de politiek veranwoordelijken van toen nog aan het feestvieren waren en de ene ad hoc beslissing op de andere stapelden. In feite was ‘het groene boekje’ niets anders dan het verkiezingsprogramma van de PALU bij de verkiezingen van 1977, een systematische benadering van hoe je aan een onafhankelijk Suriname vorm en inhoud moest geven. Het heeft tot de jaren 80 geduurd voordat in brede lagen van de samenleving het werkelijke belang van dit ‘groene boekje’ werd onderkend.

“Maar het ziet er naar uit dat deze rol, namelijk het als voortrekker fungeren bij een systematische benadering van de ontwikkeling van ons land, dat die rol nog steeds en misschien bij uitstek op het lijf van de nu 37 jarige PALU staat geschreven”. De PALU-voorman voegt eraan toe dat de partij steeds de rol zal vervullen die de geschiedenis van haar vraagt.