Deze vraag werd mij de afgelopen twee weken herhaaldelijk gesteld in Nederland zonder dat ik in staat was een afdoend antwoord daarop te geven. Wel, wat vast staat is dat de Republiek Suriname nu eindelijk beleid zal moeten ontwikkelen op het gebied van "Bevolkingspolitiek". Daarover kan ik wel compareren.
  
Bij alle verkiezingen vindt binnen het openbaar bestuur een transitie plaats. Deze wisseling van de wacht (macht) heeft geen directe gevolgen voor de dagelijkse bekommeringen van de samenleving en het is altijd een geselecteerde, kleine groep die direct voordeel (dus vooruitgang ) boekt bij zo een machtswisseling.

Daarom moet een coming government beseffen dat het niet al te lang mag duren om orde op zaken te stellen. Hoewel het onmogelijk is om to the point te handelen binnen een onoverzichtelijke omgeving, temeer daar de grondslag van een begroting ontbreekt, moeten de contouren alvast hoopgevend zijn.

Naar de verkiezingen toe is heel veel gezegd en geschreven. De kaarten zijn nu geschud en tot verbazing van sommigen en bevreemding van enkelen wordt gekeken naar het schouwspel dat zich nu voltrekt.

In een democratische rechtsstaat waarbinnen het openbaar bestuur garant moet staan voor een inzichtelijke en gestructureerde gang van zaken zijn er vaste normen en waarden waarbij, indien daarvan wordt afgeweken, er chaos kan ontstaan. Dat is precies het lot van vele regeringen die niet begrijpen dat het alleen in het voordeel van het openbaar bestuur is om altijd een rechtsstatelijk proces en rechtsstatelijke procedure te handhaven en te blijven volgen.

Door macht verwerf je geen kennis maar ook geen gezag. Het zijn de handelingen die gezag kunnen uitstralen en daardoor gezaghebbend worden.

Wij hebben heel veel kritiek gehad op de gedragingen van de vorige regering binnen het openbaar bestuur en willen nu niet dat aan ons knollen voor citroenen worden verkocht.

Het feit dat ons leven iedere dag wegvloeit en er steeds minder van overblijft, is niet het enige wat wij moeten bedenken. Ook moeten wij goed beseffen dat de hedendaagse verschijnselen van gebeurtenissen in onze samenleving het gevolg zijn, van het wanbeleid en wanbestuur van onder andere de vorige regering.

Ik realiseer mij dat wanneer ouderdom de menselijke geest begint aan te tasten zijn ademhaling, spijsvertering, denkbeelden en verlangens hem niet in de steek laten. Wat wel afneemt is het vermogen om bij zichzelf te rade te gaan om precies te weten wat zijn plicht is en te begrijpen wat er met hem gebeurt.

Velen hebben tijdens de propagandaperiode vóór de verkiezingen gehoopt en geleefd naar het moment na de verkiezing, dat inzicht en een helder onderscheidingsvermogen zullen ontstaan, ten faveure van het lands- en algemeen belang en wij blijven daarin geloven.

Omdat geloof moet worden onderbouwd met harde feiten, vooral wanneer het de politiek betreft, zeg ik tegen mijn vrienden in Nederland die met dit vraagstuk zitten, dan denk ik in het bijzonder aan Roy Wouter, Gregory Wijngaarde en de totale Kwaku Crew, wij wachten ook af.

Eugène van der San