Tweede IMF-programma? Of bouwen aan onze eigen inkomstenkracht?

Het is geen geheim: ons geliefd Suriname bevindt zich in zwaar weer, financieel en economisch. Over de oorzaken kunnen we eindeloos discussiëren, maar belangrijker is de vraag: hoe gaan we vooruit? President Jennifer Geerlings-Simons zei onlangs terecht dat geen enkel kind met een hongerige maag naar school mag gaan of moet gaan slapen. Dat raakt. We hebben dus geld nodig – veel geld – maar hoe gaan we dat realiseren?

Sommigen stellen voor om opnieuw in zee te gaan met het IMF. Maar is dat wel nodig? Of kunnen we met een strategisch inkomstenverhogend plan zélf onze staatskas spekken? Ik geloof in het laatste. Want zoals mijn ouders altijd zeiden: “Begin met wat je hebt.” Suriname heeft geen tekort aan potentieel, wél aan planning en uitvoering.
Mijn plan: Suriname 2025–2030 zonder afhankelijkheid van olie-inkomsten

1. Landbouw – De groene motor
Acties: Moderniseren van landbouwzones, invoeren van irrigatietechnologie, oprichten van coöperaties, toegankelijk maken van microfinanciering.
Productie: Verhoging van exportgewassen zoals rijst, banaan, cassave, pinda’s en fruit.
Toegevoegde waarde: Stimuleer bio-verwerking via fabrieken voor tropisch fruit en specerijen.
Impact: Meer voedselzekerheid, versterking van boeren, werkgelegenheid, export naar Caricom, EU en VS.
2. Bosbouw – Van kap tot kwaliteit
Acties: Stop illegale houtkap, regel legalisatie, ontwikkel houtverwerkingsindustrie, realiseer certificering.
Impact: Werkgelegenheid in het binnenland, jongeren opleiden tot houttechnici, behoud van bossen.
3. Visserij – Van overbevissing naar duurzame groei
Acties: Moderniseren van de vloot, ontwikkeling van aquacultuur, behalen van duurzaamheidscertificaten.
Extra focus: Betrek vrouwen en jongeren, versterk kustgemeenschappen.
Impact: Uitbreiding export van vis, versterking van lokale eiwitvoorziening.
4. Toerisme – Cultuur en natuur verkopen
Acties: Wereld­erfgoed­status veiligstellen, houten stad onderhouden, Amazonetoerisme stimuleren via marron- en inheemse dorpen.
Cultureel toerisme: Ontwikkel festivals, promoot de Surinaamse keuken en slavernij-erfgoed.
Marketing: Campagne gericht op EU, Caricom en Azië.
5. Kennis en digitale economie – Export van hersenkracht
Acties: Ontwikkel callcenters, softwaretesting, digitale opleidingen, online onderwijs in Engels en ICT.
Impact: Activeer jongeren, vrouwen en achtergestelde groepen.
6. Natuurkapitaal – Zoetwater, kruiden en biodiversiteit
Acties: Ontwikkeling van de farmaceutische sector en export van natuurlijke producten.
Impact: Nieuwe groene industrie met exportwaarde.
Inkomstenpotentieel: USD 50 miljoen per jaar
Totaal inkomstenpotentieel: USD 720 miljoen per jaar

Dat is géén fictief bedrag, maar realistisch – mits we daadkrachtig beleid voeren. Combineer dit met: fiscale hervormingen, publiek-private samenwerkingen, gerichte opleidingsprogramma’s en een nationaal armoedebestrijdingsplan.

Dan kunnen we IMF-voorwaarden vermijden, onze eigen koers varen en het land uit de greep van armoede tillen. Dit is mijn bijdrage. Niet met geld, maar met ideeën. En wie weet inspireer ik hiermee beleidsmakers, ondernemers en vooral jongeren. Suriname heeft alles in huis om zelfvoorzienend te worden. Laten we het nu ook echt gaan doen.

Het totale inkomstenpotentieel van het voorgestelde plan bedraagt naar schatting USD 720 miljoen per jaar. Dat is bijna gelijk aan het bedrag dat Suriname in het kader van het huidige IMF-programma heeft geleend. Het verschil? Dit geld verdienen we zélf – door strategisch beleid, gerichte investeringen en benutting van onze eigen hulpbronnen.