Op zondag 5 februari heeft de NPS in Grun dyari de opo yari 2012 gehouden. Om juister te zijn, moet ik zeggen dat de afdeling Paramaribo onder voorzitterschap van Erwin Lelie, in nauwe relatie met enkele andere onderafdelingen van Paramaribo, de opo yari heeft georganiseerd. Als echte outsider heb ik met volle belangstelling geluisterd naar de live uitzending via Apintie van deze opo yari van de groene partij.

Het bijzondere van deze opo yari is toch wel geweest de introductie van iets nieuws in de NPS, maar zeker ook in de Surinaamse politiek. In de aanloop naar de opo yari is publiekelijk bekendgemaakt dat belangstellenden voor het voorzitterschap van de NPS de ruimte geboden wordt om binnen enkele minuten, middels een presentatie zich in de schijnwerpers te plaatsen van de organen die statutair bevoegd zijn leden voor te dragen voor het voorzitterschap in de partij.
Het staat onomstotelijk vast dat de NPS tot het kiezen van een nieuwe voorzitter zal overgaan, omdat de heer Venetiaan reeds lang duidelijk gesteld heeft de hamer niet meer te ambiëren. Ik zal en wil niet suggestief zijn en houd het maar op de door hem aan de gemeenschap voorgehouden reden. De partij heeft verjonging van het leiderschap nodig dat appelleert aan de huidige tijdgeest.

Wat velen bewust dan wel onbewust niet door hebben, is het feit dat er een nieuw fenomeen zich heeft voorgedaan in de Surinaamse politiek. Een fenomeen dat in deze initiële fase zeker al gelijkenissen vertoont met de voorverkiezingen (Primaries) in de grote partijen van de USA voor de nominatie van presidentskandidaten. Op dit moment vinden deze Primaries in de Republikeinse partij plaats in de USA. Het kan zijn dat deze Primaries thans zoveel indruk heeft gemaakt op Erwin Lelie dat hij ertoe is overgegaan een verkapte versie hiervan in zijn groene partij in te voeren. Maar het kan ook zijn dat er nog geen absolute leider zich heeft aangediend in de partij voor het voorzitterschap en dus maar enkele mensen met verschillende leiderschapskwaliteiten uitnodigen om publiekelijk aan te geven hoe zij denken de partij verder te ontwikkelen volgens de eisen van deze tijd. Hoe het ook zij de veronderstellingen brengen tenminste voor mij een ding duidelijk naar voren, namelijk dat het de groene partij ernst is het oude leiderschap te vervangen.

Ik ben enigszins teleurgesteld in de te snelle reactie van vriend Hans Breeveld. Hij kent zijn partij beter dan ik als outsider, althans daar ga ik vanuit. Ik denk dat Hans juist progressie had moeten zien in de wat hij noemt on-statutaire handeling. Dit ondanks zijn mogelijke ervaring met scenario's en intriges van de conservatieve garde in de partij om het jong kader en progressieven af te houden van het leiderschap. Ik heb zowel Hans als Vene beluisterd over de mogelijkheid die geboden is aan NPS'ers zich te profileren voor het voorzitterschap van de partij. Vene heeft als reactie op de opmerking van Hans gesteld dat de presentatie niet per definitie betekent dat de belangstellende kandidaten voor het voorzitterschap door de organen voorgedragen zullen worden. Het zijn de afdelingen en het hoofdbestuur die in de NPS kandidaten voor het voorzitterschap/bestuur voordragen.

Hopelijk wordt in alle partijen statutair bepaald dat kandidaten voor het voorzitterschap van de partij en andere belangrijke in te vullen politieke posities zich eerst moeten profileren en bereid zijn publiekelijk in debat te treden over de richting van de partij maar ook andere belangrijke maatschappelijke issues.
In elk geval zie ik in het gebeuren van afgelopen zondag in Grun Dyari een positieve democratische ontwikkeling die verder ontwikkeld moet worden.

Bert Eersteling