Jetty voor altijd kind Maharshi Dayanand Kinderhuis
16 Oct, 09:48
foto
Tante Jetty op haar 75e jaardag met de kinderen in het Maharshi Dayanand Kinderhuis.


Jetty woont al 75 jaar in het Maharshi Dayanand Kinderhuis. “Misschien iets voor het Guiness Book of Records,” zegt Mahinder Sewgobind, voorzitter van de Stichting Maharshi Dayanand Kinderhuis aan Starnieuws. De stichting bestaat op 18 oktober 85 jaar.

Jetty is doofstom en was twee jaar toen ze te vondeling werd gelegd bij het tehuis. Ze is geboren op 16 januari 1941 en kreeg de naam Serakhatoen Bhaksi. Liefkozend wordt ze tante Jetty genoemd. Ze is opgegroeid binnen het kinderhuis en heeft nooit een familielid gekend. “Wij hopen nog steeds dat een familielid van haar komt om haar de hand te schudden. Wij willen haar niet van de kinderen weghalen en haar in een bejaardentehuis zetten. Dan zouden wij haar teleurstellen. Zolang het op deze manier nog gaat, mag ze blijven wonen waar ze is: ‘thuis’,” zegt Sewgobind.


Stichting Maharshi Dayanand Kinderhuis droeg bij de oprichting de naam Swami Dayanand Weeshuis. De vereniging Arya Dewaker Paramaribo richtte het weeshuis op indachtig één van de grondbeginselen van de Aryja Samaaj te weten: “Niemand zal tevreden zijn met het eigen welzijn, maar zal zijn of haar eigen welzijn ondergeschikt beschouwen aan dat van anderen”. De naam werd in 1973 veranderd in Swami Dayanand Kinderhuis, omdat tegen die tijd niet alle inwonende kinderen wees waren. De juridische vorm werd 31 jaar later - in 2004 – veranderd in een stichting. Op initiatief van wijlen Sheilendra Girjasing die vicevoorzitter was in het bestuur 1998-2001, kreeg het kinderhuis de status van een stichtingsvorm. Girjasing was van 2002 tot 2004 waarnemend bestuursvoorzitter. Het is ook tijdens dat bestuur dat de hoofdmandir aan de Wanicastraat is afgebouwd.

De sociale instelling biedt onderdak aan kinderen uit gebroken gezinnen. Ofschoon het kinderhuis zestig kinderen kan opvangen, huisvesten zij slechts de helft daarvan. Dat heeft allemaal te maken met het uitblijven van financiële steun vanuit de overheid, vertelt voorzitter Sewgobind. “De nood is echter erg hoog, omdat we nog steeds verzoeken krijgen vanuit het Bureau voor Familierechtelijke Zaken (BuFaz) om kinderen op te vangen. Helaas moeten we heel vaak ‘nee’ zeggen, omdat wij als sociale instelling al langer dan vier jaren geen subsidie hebben ontvangen.” Sewgobind zegt dat dankzij hun vaste donateurs ze de deuren van het kinderhuis nog hebben kunnen openhouden.

Hij wijst erop dat het de plicht van de overheid is om deze kinderen te verzorgen, “immers de Republiek Suriname heeft het Internationaal Verdrag inzake Rechten van het Kind geratificeerd.” Ondanks de moeilijke financiële situatie van het kinderhuis, wil het bestuur 18 oktober 2018 niet ongemerkt voorbij laten gaan. “Wij hebben een tweedaags programma in elkaar gezet om deze mijlpaal samen met onze kinderen, medewerkers en donateurs, te vieren. Alles staat in het teken van het kind.” De kinderen nemen het grootste gedeelte van het programma voor hun rekening. Ook de Havan – dankdienst- op de dag zelf wordt volledig door de inwonende kinderen gedaan. “Een unicum in de geschiedenis van de Vereniging Arya Dewaker waarvan het kinderhuis één van de pilaren is naast de Scholengemeenschap en de mandir.” De tweede dag van het feestprogramma omvat culturele optredens met een muzikale omlijsting.