Moord op vrouwen
15 Oct, 16:52
foto


‘Violence against women is one of the most pervasive yet hidden forms of human rights abuse throughout the world‘ zei Irene Khan van Amnesty International ooit. Geweld tegen vrouwen kent verschillende vormen, waarvan een aantal vaak voortkomt uit de opvatting dat vrouwen het eigendom van de man, familie of van de gemeenschap zijn. Geweld in de persoonlijke sfeer van het huwelijk en tussen personen in gezin of familie verband is een veel voorkomend probleem, waar onder andere de politie regelmatig mee wordt geconfronteerd.

Emotionele en loyaliteitsbanden binnen de persoonlijke levenssfeer, de machtsverhoudingen binnen die samenlevingsvorm en het structurele karakter van het geweld onderscheiden dit geweld in de persoonlijke sfeer van geweld door de buitenstaander.
De culturele invulling van de verhoudingen tussen mannen en vrouwen, de socialisatie en daarmee de problematische verhouding tussen mannelijk geweld tegen vrouwen in de persoonlijke sfeer moeten goed worden bekeken en bestudeerd voor onze samenleving.

Socialisatie speelt een enorm belangrijke rol wanneer we op zoek gaan naar de diepere oorzaak van deze vorm van geweld tegen de vrouw. Onder socialisatie wordt verstaan het proces waarlangs de culturele inhoud van de genderrolidentiteit aangeleerd wordt. Genderrolidentiteit wil zeggen hoe mannen en vrouwen in een bepaalde tijd en historisch context zich leren te gedragen binnen de marges van aanleg, organisatie van het brein en culturele verwachtingen.

Zo worden jongens rond het vierde jaar en soms eerder in vele culturen gesocialiseerd tot het actief met (nep) wapens spelen, maar tegelijk leren zij per cultuur op verschillende wijze hoe dat vorm te geven en in te dammen. Sommige culturen versterken mannelijk casu quo vrouwelijk gedrag, andere neutraliseren het al naar gelang de waarde die specifiek seksegebonden gedrag heeft.

Deze diversiteit leert ons dat de verschillende rollen en verantwoordelijkheden van mannen en vrouwen aangeleerde rollen zijn en niet aangeboren. Zo zijn er diverse opvattingen over vrouwenbesnijdenis in bijvoorbeeld Afrikaanse en Arabische landen. Bepaalde groepen vinden ‘vrouwenbesnijdenis’ gewoon en beredeneren: “vrouwen horen geen eigen seksuele gevoelens te hebben”. In andere culturen vindt men het niet nodig dat vrouwen leren lezen en schrijven. Deze opvattingen worden via socialisatie aangeleerd. Socialisatie verloopt via de bekende leerprocessen van imitatie, onderwijs, opvoeding, vorming en beloning van gewenst gedrag maar ook via negatieve bekrachtigers als veroordeling, afwijzing, onthouding van liefde en sociale uitstoting.

In Suriname zien we vanaf 2003 een gestadige stijging van het verschijnsel vrouwenmishandeling. Er kan gerust gesproken worden van een maatschappelijk probleem. Statistieken van DCIV, door mij geanalyseerd in het kader van mijn afstudeerproject voor mijn doctorale studie sociologie, gaven aan dat de Hindostaanse bevolkingsgroep het grootste aantal aangiften kende. Als toenmalig lid van DNA heb ik me in de materie verdiept bij de voorbereiding, behandeling en aanname van de ‘wet bestrijding huiselijk geweld’.

Zelf ben ik geen slachtoffer van partnergeweld (geweest), maar ben jarenlang als kind getuige geweest van vrouwenmishandeling. Dat maakt mij enorm en in depth bekend met de materie. Ik weet wat een vrouw doormaakt als ze in huis wordt mishandeld. Ik weet dat de financiële afhankelijkheid vaak genoeg maakt dat de vrouw in de geweldsspiraal blijft vastzitten. Daarnaast de schade en schande cultuur die maakt dat velen hun pijn en verdriet in hun eentje verwerken. De afgelopen jaren merken we dat dit maatschappelijke probleem ondanks de bestaande wetgeving blijft groeien en erger nog verder verruwt. De moorden op vrouwen zijn haast maandelijkse kost geworden.

Het kan zo niet verder! Gaarne aandacht te willen vestigen op de volgende punten:
- [ ] Vrouwenmishandeling is een geweldsdelict en kan niet tot een eendimensionaal beeld over geweld binnen heteroseksuele relaties worden teruggebracht. Sociaal psychologische factoren, verschillende vormen van macht en het gebruik van geweld dragen bij aan de complexiteit van het fenomeen. Vrouwenmishandeling is daarom geen gewoon geweldsdelict. Aanbevolen wordt om gedetailleerd onderzoek te verrichten naar de karakteristieken van vrouwenmishandeling onder de verschillende etnische en religieuze groepen om de bestrijding effectief ter hand te kunnen nemen.

- [ ] Gezien het specifieke karakter van vrouwenmishandeling is het aanbevolen dat de wetgeving gespecificeerd wordt naar dit fenomeen. Het meenemen van vrouwenmishandeling in een kapstokdelict huiselijk geweld is een miskenning van het specifieke karakter van dit geweldsdelict. Het is zeer wenselijk dat er een aparte titel vrouwenmishandeling dan wel geweld in de privésfeer tegen vrouwen in het wetboek van strafrecht wordt opgenomen.

- [ ] Voor zover het nog niet het geval is wordt sterk aanbevolen dat er professionelere statistieken van de processen-verbaal worden bijgehouden zodat er gedetailleerdere info kan worden geabstraheerd.
- [ ] Heel sterke aanbeveling verdient het dat vrouwen economisch weerbaarder worden gemaakt.
- [ ] Slachtofferzorg dient niet alleen opvangtehuizen voor mishandelde vrouwen te behelzen, maar dient een pakket aan maatregelen te zijn ter versterking van de positie van het slachtoffer.
- [ ] Bewustwordingscampagnes dienen geen knipperlicht instrumenten te zijn, maar dienen met een zekere regelmaat in de samenleving te worden geïnjecteerd.
- [ ] Het allerbelangrijkste is het besef dat we onze kinderen (vooral de jongens) dienen te socialiseren op basis van respect voor de fysieke en psychische integriteit van de vrouw.

Yatra naryas tu pujyante ramante tatra devatah, yatraitas tu pujyante sarvas tatra phalah kriyah.
Where women are honored, there the Gods are pleased; but where they are not honored no sacred rite yields reward.

Manu smriti.


Mr. Drs Sharmila Kalidien-Mansaram

Thursday 15 November
Wednesday 14 November
Tuesday 13 November