NRC: Suriname: een regering van dieven
24 Feb, 00:58
foto
De Nederlandse krant NRC heeft onderzoek gedaan naar corruptiegevallen in Suriname.


De Nederlandse krant NRC stelt in een artikel dat vrijdag is gepubliceerd, dat de corruptie in Suriname nooit eerder zo groot was. "Goudconcessies, grondenrechten en overheidsopdrachten gaan naar de kliek rond president Bouterse en zijn partij. Ook zijn familie profiteert. Journalist Hans Buddingh' die Suriname vanaf de jaren tachtig van de vorige eeuw volgt, was onlangs voor het verrichten van onderzoek naar enkele corruptiegevallen in Paramaribo.

Vriend en vijand zijn het erover eens dat de corruptie in Suriname nog nooit zo omvangrijk was, zelfs niet in de jaren 80 tijdens de Bouterse-dictatuur, schrijft NRC. Vooral goudconcessies – toekenning van rechten op een gebied voor goudexploratie en -exploitatie – zijn vaak tientallen miljoenen euro’s waard. Sinds het aantreden in 2010 van Desi Bouterse als democratisch gekozen president, heeft Suriname trekken gekregen van een kleptocratie. In het artikel wordt ruim aandacht besteed aan de kwestie Blanche Marievallen die in handen kwam van Steve Douglas. Ook de naam van NDP-topper Ramon Abrahams valt een aantal keren.

"Het is een maffiasysteem”, zegt Marten Schalkwijk van de Anton de Kom Universiteit van Suriname onomwonden. "Zo’n tien families hebben voor één à twee miljard euro geroofd.” Ze hebben goede relaties met de politieke top of behoren daar zelf toe. Schalkwijk ziet in de sterk toegenomen corruptie ook een directe bedreiging van de democratie door Bouterse en zijn partij NDP. "De NDP faciliteert mensen die kapitaal kunnen maken, maar die moeten dan wel de partij sponsoren.” Winston Ramautarsing, voorzitter van de Vereniging van Economisten in Suriname, merkt op dat structurele corruptie de overheidsfinanciën verder verslechtert. Smeergelden maakten overheidsopdrachten veel duurder en inkomsten uit goud kwamen door vriendjespolitiek bij het verlenen van concessies voor goudexploitatie, niet bij de overheid terecht.

Tranquillo NV
Tranquillo NV werd in juni 2012 opgericht en kreeg nauwelijks een half jaar later van de overheid een goudconcessie van meer dan 5.000 hectare. Directeur van Tranquillo NV is Michael Björn Sallons, volgens goed ingevoerde bronnen een 'huisvriend' van het echtpaar Bouterse. Manager is volgens deze bronnen Miquel Mangal, die een van de pleegkinderen zou zijn van Bouterse en zijn vrouw, meldt NRC.

In 2014 ontdekte de oppositie dat Tranquillo een goudconcessie had gekregen in het Saramaccagebied, juist de plek waar de Amerikaanse multinational Newmont al eerder exploratierechten had verworven en rijke goudaders had aangetoond. De oorspronkelijke rechten van het Amerikaanse bedrijf gingen later naar de Canadese multinational Iamgold. Intussen is de goudconcessie teruggegeven aan de Staat. Tranquillo kreeg echter niet alleen een ander concessiegebied als compensatie. Achter de schermen werd ook de betaling van een miljoenenbedrag in US dollar overeengekomen. De 'eerste tranche' is door staatsonderneming NV 1 aan Tranquillo betaald, volgens bronnen van NRC. Er zouden nog enkele moeten volgen. Dat betekent dat miljoenen die aan de Surinaamse staat toekomen, worden doorgesluisd naar personen die nauwe banden hebben met de president. Sallons ging niet in op verzoeken om een reactie.

Onlangs is in het nieuws gekomen via Iamgold topman Steve Letwin, dat president Bouterse symbolisch de eerste tranche van 1.041.667 Iamgold-aandelen heeft ontvangen. Daarnaast is aan joint venture partner NV 1, in januari ook US$ 5 miljoen betaald. Er zijn vragen gesteld hierover aan de regering door onder andere de VHP-toppers Asiskumar Gajadien en Chan Santokhi. De regering moet hierop nog antwoorden.