Column: Politieke Borrelpraat 318
28 Aug 2016, 22:35
foto


“Hé Jules, waar kom jij vandaan? Meestal ben jij als eerst hier aan de borreltafel.”
“Stil mang, kijk niet naar me, doe me niet opvallen.”
“De meest luidruchtige onder ons vraagt vandaag om stilte. Wat scheelt je?”
“Kijk niet naar me als je met me praat. Ik heb nu zeker honderdduizend SRD bij me.”
“Tjeesis mina, je bent gek, nò? Waarom loop je met zoveel geld rond? Ga het meteen op een bank storten.”
“Daar kom ik net vandaan; ik heb al mijn geld gelicht. Van m’n girorekening, alsook van m’n spaarrekening.”
“In hemelsnaam, Jules, waarom heb je dat gedaan?”
“Stil mang, niet zo luid. En noem m’n naam niet. Hebben jullie dat bericht dan niet gelezen? Per 1 september worden alle bankrekeningen doorgegeven aan de Belastingdienst.”
“Wat? Waar heb je deze baarlijke nonsens vandaan? Ik bedoel: wie heeft dit bericht gelanceerd?”
“Het stond in een bericht van Pertjaja Luhur; de partij maakt zich zorgen over de ontwikkelingen in het land.”
“Dus jij gelooft dat bericht van een partij, waarvan de voorzitter een notoire overloper en frommelaar is, die bijvoorbeeld tijdens de onafhankelijkheid honderden doodsbange oudjes met de boot naar Holland vervoerde à 1000 harde suriguldens van toen en hen daar in een ijskoud opvangcentra, en leeg kasteel, liet onderbrengen en oplichtte? Geloof jij zo iemand?”
“Ja, maar in deze tijd, die regering zit klem en zoekt overal geld.”
“Op zich, heel goed. Kijk, als de overheid de doorslag van de reçu’s van iedereen die de laatste vier jaren geld van de overheid heeft ontvangen, doorstuurt naar de Belastingdienst, die dan nagaat of deze mensen hun ontvangsten hebben bijgeteld bij hun belastbaar inkomen, dan zeg ik: dat is en goede maatregel.”
“En als ik zeg: verhoog de exportheffing op rondhout, want zo maak je het minder interessant om onbewerkt hout te exporteren, dan zeg ik: ja, doe maar.”
“Wisten jullie dat 45% van onze rondhoutexport naar China gaat?”
“Jawel, maar wisten jullie dat datzelfde China de grootste exporteur van bewerkt hout ter wereld is, terwijl het zelf geen enkele boomstam uit eigen land meer kapt?”
“En we gaan de productie van kip opvoeren door de importheffing op kipdelen uit het buitenland te verhogen.”
“Maar waar zit de bottleneck waarom we maar sukkelen met onze kipproductie, terwijl wij per hoofd van de bevolking na Trinidad en nog een paar landen per jaar de meeste kilo’s kip ter wereld consumeren?”
“Onze jaarlijkse import van die duizenden tonnen mais, karoe, voor dat kippenvoer, doet de kostprijs stijgen, vooral nu de US dollar steeds duurder voor ons wordt.”
“Maar karoe groeit toch hier als een lier? Waarom planten we dat dan niet zelf in het groot? We hebben landerijen zat; kijk maar in Wageningen, nu dat suikerrietding niet door gaat.”
“Omdat de boeren toch wel zeker willen weten dat hun afzet zal worden afgenomen, anders herhaalt zich dat drama van die cassavetelers.”
“Welk drama?”
“Dat er een cassave-verwerkingsbedrijf wordt opgezet, mooi netjes, fonkelnieuwe machines, en dat boeren cassave moesten planten, want er was een gegarandeerde opkoop tegen een goeie prijs.”
“En toen?”
“En toen? Bigi bere nyan pampoen. Toen de boeren met hun cassave bij de fabriek kwamen, ging de opkoop niet door. De kas was leeggeplunderd, waarschijnlijk door de echtgenote van een politieke topper. Daar zaten de boeren met hun cassave.”
“Mijn hemel, dit is toch niet waar?”
“Vraag aan die Yogi Bear uit Saramacca of dit niet waar is.”
“Of de boeren leveren aan de maisverwerker alhier. Die hoeft dan steeds minder te importeren.”
“Goed idee. En waar halen de boeren goedkope kredieten om hun maisaanplant te starten? De lokale banken financieren eerder de import van containers met vuurwerk dan zo een project.”
“Bij de Diasporabank die hier toch binnenkort z’n deuren opent? Dit is een goed project. Afzet gegarandeerd. Laat Surinamers massaal mais gaan planten en zelf kippen gaan telen. Dan is onze eiwitvoorziening tenminste gegarandeerd.”
“Mooi alcoholisch gebabbel, en zoals gewoonlijk zijn we weer flink afgedwaald. Dus Jules, je loopt nu met al je geld rond, omdat je een of andere partijvoorzitter, die nooit een behoorlijke scholing heeft genoten en niet één maand lang een decent werk heeft verricht, eerder gelooft dan je gezonde verstand?”
“Ja, maar waarom zou een partij dan zo een bericht lanceren, zodat mensen, bang voor de Belastingdienst, al hun geld gaan lichten?”
“Zie je niet in waarom? Het plannetje om die twee DNA-leden terug te roepen is mislukt door die snel-snel in DNA aangepaste en aangenomen Terugroepwet. Nu beslist DNA of een Assembleelid teruggeroepen wordt en niet een toevallige voorzitter van een toevallige partij.”
“Ja, maar waarom mochten die twee niet teruggeroepen worden?”
“Omdat de coalitie dan terug zou vallen van 30 naar 28 zetels; dan kunnen die twee Beppers moeilijk gaan doen, anders komt de coalitie op die magere 26 zetels en dat is een onwerkbare situatie om te regeren. Elk van je DNA-leden kan je dan chanteren. En laat eentje dan de pijp uitgaan of zoiets, dan zit je op een 25-25-verhouding, net zoals die beruchte 19-19 van de NPS-regering na de onafhankelijkheid.”
“Ja, toen had de toenmalige assembleevoorzitter het foefje uitgehaald om een nog niet toegelaten lid als twintigste te laten stemmen voor z’n eigen toelating.”
“Mijn hemel, dus dit soort politieke manipulaties via DNA zijn niet van vandaag.”
“Helaas echt niet. Zo blijf je aan de macht, door de wet in jouw richting om te buigen.”
“Dus omdat Paul Wong Djawa na meer dan een half dozijn korte dingens….”
“Kort gedingen is het meervoud. Dalijk ga jij ook een Terugroepwet weer moeten terugroepen omdat die vol taalfouten zat om het dan weer snel-snel goed te keuren. Wat een klucht, wat een nattevingerwerk.”
“No kot’mi tori, ik zei dus: omdat opa Paul Pienter na een half dozijn kort gedingen door een goedgekeurde nieuwe Terugroepwet geen poot meer heeft om die twee terug te roepen, gaat hij het anders spelen: via zijn partij zaait hij paniek, niet onder de armen, want die hebben geen tot nauwelijks geld op de bank, maar onder die lichtelijk domme, paniekerige middenklassers, zodat die massaal hun geld van de banken gaan lichten en juist daardoor een economische chaos veroorzaken.”
“Ja, natuurlijk, en dan gaan de banken en de overheid werkelijk beperkende maatregelen moeten nemen en dan gaan de mensen nog meer in paniek raken en dan worden ze nog meer met geruchten opgestookt en dan bost dat ding en dan gaan de mensen op straat en dan valt dat gehate monster met z’n dictatoriale adviseurs en regeerders, dan is hij weg, weg, weg, dan is hij weg, weg, weg; hoera, hoezee…”
“En dan?”
“Dan komen wij, het kleinburgerlijk koloniaal denkend en etnisch verdeeld samenraapsel aan de macht en dan w’o nyan, w’o vreet, w’o regel, w’o zegen unsrefi baka.”
“Ja, ja, en dan zal die koers meteen weer zakken naar drie punt zoveel voor de US$, stijgt de export meteen met sprongen, gaat de prijs van olie en goud meteen weer omhoog en dan kunnen we weer met een honderd srd een halve supermarkt leegkopen.”
“Maar geloof je dan de gerustellende mededeling van die A-Gersi van de Centrale Bank?”
“Tuurlijk! Want wat hij zegt is waar: het bankgeheim is bij wet geregeld. En denk je dat al die tienduizenden aanhangers van Paars zouden willen dat zoiets ook met hun bankrekening zou gebeuren? Kom nou, denk toch na, man.”
“En ten tweede: hoe ga je een cd met tienduizenden rekeningen matchen met het computersysteem van de belastingen, dat zo verouderd is dat je nog steeds elke maand in de rij moet gaan staan om je omzetbelasting en elk kwartaal je SAS te gaan betalen?”
“Wat? Je kan dat toch via de bank doen?”
“Jawel, maar dan moet je met je overmakingsbewijs toch daar in die belastende rij bij de kassa gaan staan, omdat het systeem van de bank niet matcht, niet aansluit, met dat van de Belastingdienst.”
“Wat primitief. In Nederland maak je gewoon vanuit je kantoor of huis over en klaar is Kees. Dan bespaart men de mensen dat mensonterende en tijdrovende gaan staan in een rij daar in een lokettenruimte waar maar één astmatische plafondairco de boel niet koel kan houden, omdat de ‘sliding door’ elke vijf seconden open schuift en alle koude lucht naar buiten waait, omdat er geen windgordijn of een dubbele deur of draaideur is. Zo besparen we energie en laten we belastingbetalers in de warmte puffen.”
“Ach, jij weer met dat geklaag. Ga liever snel weer je geld storten, fos unu roof yu lek’dya.”
“Hee, nee, back off, blijven jullie van me af. In mijn linkerzak heb ik ook al m’n dollars gelicht, nee, niet doen, jongens, oké, ik betaal alles vandaag, maar blijf van m’n lijf, zonder gekijf, anders sla ik jullie stijf met mijn gebalde vijf.”
“Jongens, dit laten we ons niet tweemaal zeggen. Ober, een rondje blue label. Goedgelovige en bange Jules betaalt.”
“Proost.”

Rappa
Advertenties