Het vertrek van Dr Vinodh Nannan Panday op 2 september 2010 is een zwarte bladzijde in de medische historie van Suriname. Vanaf juni 2006 was hij werkzaam in het ’s Lands Hospitaal. Door zijn humane (menselijke) en liefdevolle benadering naar patiënten toe groeide zijn populariteit heel snel en bestond zijn patiëntenbestand al gauw uit ongeveer 5000 patiënten. Ook bij het verplegend personeel was hij geliefd.

De aanleiding voor zijn vertrek begon na een interview, welke in februari werd afgestaan aan Parbode Magazine. Als top-wetenschapper heeft hij een objectieve en deskundige analyse gegeven van de gezondheidszorg in het ‘s Lands Hospitaal (verouderde apparatuur, hygiëne, personele problemen, ontbreken van digitale dossiers/ computers, scan etc). Hij zag dat er veel mis ging en zijn wens was dat er verandering kwam. Dit werd hem door de directeur C.Rozenblad niet in dank afgenomen. Vooral zijn opmerking dat de minder bedeelden in het ’s Lands Hospitaal terechtkomen en degenen met een goede verzekering een ander ziekenhuis prefereren, zou het imago van het ziekenhuis enorme schade hebben toegebracht.

De deskundige aanbevelingen van de internist zouden normaliter door elke ziekenhuisdirecteur ondersteund worden om vanuit nationaal belang de gezondheidszorg op een hoger niveau te brengen. Echter, dit was het begin van een meedogenloze strijd tegen de promovendus. Begin februari stuurde de directeur een brief naar de internist met de mededeling dat er ontslag voor hem was aangevraagd bij het Ministerie van ATM. Een gesprek en een berisping zouden een acceptabele actie zijn geweest . Echter, het meteen aandienen van een ontslagbrief is buiten alle proporties en zou zelfs gedefinieerd kunnen worden als onrechtvaardig en rancuneus.

Ongegrond
Op 10 mei reageerde het Ministerie van ATM en constateerde dat naar zijn oordeel geen ontslaggrond aanwezig was. “Wij gaan niet mee met uw Directeur “, schreef de Ontslagcommissie. Dit oordeel door de Ontslagcommissie werd niet gerespecteerd . De directeur verbood hem vervolgens om per 29 juni nog patiënten op te nemen en te behandelen, met als gevolg een grote financiële terugslag. Met een inkomen van bijkans 2500 SRD kreeg hij een financiële strop.
Daarna weigerde de directeur zijn werkvergunning te verlengen , wetende dat de verlenging reeds in april moest plaatsvinden. Hiermede was de promovendus vogelvrij verklaard om het land uitgezet te worden. Het is ongekend dat een enkel persoon dit alles heeft kunnen bewerkstelligen zonder interventie van toezichthoudende instanties. Dit is voor velen onbegrijpelijk.

De academicus, die een objectieve analyse gaf van de gezondheidszorg van het ziekenhuis, gebaseerd op wetenschappelijk aantoonbare feiten, weigerde bij het Stichtingsbestuur afstand te nemen van zijn uitspraken. Overtuigd van het recht op vrije meningsuiting in een democratische rechtstaat heeft hij op 24 juni via de rechter gepoogd zijn recht te zoeken . “Het kan toch niet zo zijn dat ik omwille van het recht op vrije meningsuiting het land wordt uitgestuurd“, zei de internist aan Parbode.

Juridisch debacle
Het menselijk brein welke gevoed is door het kwaad kan daden stellen welke niet alleen de engelen doet wenen maar ook mensen met een (hoge) beschaving laat sidderen. Verontwaardigd vertelt Mr Baarh (advocaat van Nannan Panday ) na de rechtszitting: “Dit Kan toch niet, op de ontslagbrief staat ‘Stichting ‘s Lands Hospitaal’, maar bij de jongste correspondentie is het woord ‘ Stichting’ opzettelijk weg geradeerd. Er wordt dus gesuggereerd dat Nannan Panday plotseling in dienst is van het Ministerie van Volksgezondheid en op grond van de Ambtenarenwet niet uit de school mag klappen.”

Nannan Panday zegt: “Ik heb nooit een arbeidscontract met het Ministerie van Volksgezondheid getekend ”. De ontsteltenis was hiermee compleet. Mr F. Kruisland is de raadsman van directeur Rozenblad . Met dit juridisch debacle is de keuze gemaakt voor de ambtelijke guillotine voor de internist.Het was dan ook niet verwonderlijk dat de internist op 28 juni moest verschijnen bij de directeur van Volksgezondheid om opheldering te komen geven. De vernedering van de door velen hooggewaardeerde en gerespecteerde internist was hiermede compleet.

De Minister van Volksgezondheid die verantwoordelijk is voor het bewaken van de gezondheidszorg en het bewaken van de integriteit van de gezondheidswerkers wast zijn handen in onschuld en verwijst naar het Stichtingsbestuur om deze zaak op te lossen . Meerdere keren zou hij geweest zijn om met het Stichtingsbestuur te praten, echter de wil om daadwerkelijk tot een oplossing te komen was blijkbaar niet aanwezig. Een concrete oplossing werd hem niet geboden.

Geen hulp
Op 10 september vervalt de verblijfsvergunning van Nannan Panday en loopt hij de kans het land uitgezet te worden. Hij heeft een eenzame strijd gevoerd voor kwaliteitsverbetering van de zorg van zijn grote groep minder bedeelde patiënten.’’Velen hadden beloofd om mij te helpen, maar niemand heeft wat voor mij gedaan‘’, vertelde hij in een gesprek.

Duizenden patiënten zijn in grote onzekerheid en willen dat Dr Nannan Panday terugkomt. Een patiënt heeft zelfs een petitie met honderd handtekeningen welke hij in 2 dagen verzameld had aangeboden aan diverse autoriteiten, ook aan de huidige vicepresident en president, echter zonder resultaat.
Aan hen die debet zijn aan dit onrecht en verdriet van duizenden patiënten wil ik de volgende vraag stellen : Hoe kan je de volgende zondag preken op de kansel (preekstoel) over de liefde van Christus wanneer je door de week dit soort praktijken tolereert?

Het verdriet is groot bij artsen en het verplegend personeel die samen met hem werkten. Ontroostbaar zijn de vele patiënten van hem; machteloos uiten zij hun noodkreet huilend via diverse media , ze voelen zich in de steek gelaten en ontredderd . Dit is een zwarte bladzijde in de medische geschiedenis van Suriname, dat een promovendus , doctor in de geneeskunde, die je zou moeten koesteren, op zo’n meedogenloze manier is behandeld.

Ik doe een oproep aan de regering om in het belang van deze grote groep patiënten alles in het werk te stellen om Dr Nannan Panday naar Suriname terug te halen en hem in ere te herstellen. Naar mijns inziens is ontslag van een specialist op basis van een dergelijke reden nimmer voorgekomen in de medische historie van een ziekenhuis.

Drs. Asha S. Mungra (huisarts)

Vinodh Nannan Panday voor het kantongerecht. (Foto: Henk Hendriks; Parbode)