Uitbannen kwik makkelijker gezegd dan gedaan
14 Nov 2013, 15:00
foto
Goudzoekers bezig met hun baté in de rivier.


Het uitbannen van de import van kwik is dringend vereist. Dit geldt ook voor het ongecontroleerd gebruik daarvan. Op 10 oktober hebben 147 landen het Minamata-verdrag in Japan getekend. Suriname was aanwezig maar heeft het verdrag niet getekend. Het land is wel akkoord gegaan met de tekst ervan. Landen die dit verdrag tekenen, committeren zich eraan kwik volledig uit te bannen.

Het niet tekenen van het verdrag door Suriname heeft geleid tot kritische opmerkingen en ook felle discussies. Dit was woensdagavond ook het geval bij de vertoning van de film 'Amazon Gold', over goudwinning in Peru en de omvangrijke milieuramp die dat teweeg heeft gebracht door het gebruik van kwik in de kleinschalige goudindustrie.

Gefaseerde aanpak
Waarnemend directeur Cedric Nelom van het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (Nimos) heeft na de filmvertoning in een paneldiscussie, steeds moeten uitleggen waarom Suriname het verdrag niet heeft getekend. Volgens hem is in de Surinaamse situatie uitbannen makkelijker gezegd dan gedaan. Hij is voorstander van een gefaseerde aanpak in plaats van een rigoureuze, waarbij niet is gezorgd voor alternatieven om de problemen die met het uitbannen de kop opsteken, aan te kunnen.

Ook John Courtar van de Suriname Miningschool en lid van de commissie Ordening Goudsector, noemt enkele knelpunten. Hij haalt aan dat alleen al de goudsector onder de huidige omstandigheden een bijdrage heeft van ruim US$ 800 miljoen op jaarbasis aan de economie.

Beleidsdocument
Het Nimos heeft bij de introductie van het Minamata-verdrag in Suriname op 15 maart aangekondigd een beleidsdocument samen te stellen voor de regering. In dat document zou een uitgebreid advies worden gegeven over hoe het traject tot de ondertekening in oktober zou moeten geschieden, welke wetgeving tot stand gebracht moest worden en welke actiepunten belangrijk zijn. Hiervoor zou het Nimos hearings houden met maatschappelijke groepen, beleidsmakers en andere partners in de sector. Die hearings zijn nu nog gaande. Nelom zegt dat hij in dit traject tot de conclusie is gekomen dat Suriname veel meer tijd en ruimte nodig heeft om op een juiste manier zijn huiswerk in orde te maken.

De Nimos-waarnemend directeur wijst er op dat Suriname in de afgelopen jaren meer dan dertig milieugerelateerde verdragen heeft getekend. “Het is maar bij het tekenen en ratificeren gebleven zonder dat er inhoud is gegeven aan vereisten in die verdragen. Het Minamata-verdrag is te belangrijk om hetzelfde mee te doen. Bij elke groep waarmee we praten, merken we dat zij voorstanders zijn van ratificeren van het verdrag, maar er zijn tal van zaken die we als land eerst in orde moeten maken. Dat kan niet in zo een kort tijdbestek en ben ik persoonlijk voorstander van een gefaseerde uitbanning, terwijl we ons huiswerk maken”, zegt Nelom.

De vertoning van de Amazon Gold geeft een identieke situatie aan van een milieuramp in Peru door het gebruik van kwik in de kleinschalige goudindustrie. Het Wereld Natuurfonds en WWF-Guianas hebben de film naar Suriname gehaald.